இலங்கைத் தமிழர்கள் 12% சிறுபான்மையாக மாற்றப்பட்ட வரலாறு: ஒரு திட்டமிட்ட இனக்குறைப்பின் கதை

இலங்கையின் வடக்கு–கிழக்கு பகுதிகள் வரலாற்றாகவே தமிழர்களின் ஆதித் தாயகமாக இருந்தும், இன்று அவர்கள் மொத்த மக்கள் தொகையில் சுமார் 12% சிறுபான்மையாக மட்டுமே இருக்கிறார்கள். இந்த மாற்றம் இயற்கையாக நிகழ்ந்ததா, அல்லது திட்டமிட்ட அரசியல்–இனவியல் செயல்முறையா என்ற கேள்விக்குப் பதில் அளிக்கும் வகையில், இந்த வீடியோ சில முக்கிய உண்மைகளைத் தெளிவாக முன்வைக்கிறது.

வரலாற்று பின்னணி: பெரும்பான்மையின் உருவாக்கம்

சிங்களர்கள் ஒரே ஒரு நிலப்பகுதியிலிருந்து உருவானவர்கள் அல்ல. கலிங்கா, ஒடிசா, தென்னிந்தியா உள்ளிட்ட பல பகுதிகளில் இருந்து காலகட்டங்களாக வந்த குடியேற்றக் குழுக்கள், பௌத்த மதம், அரச மொழி, அரச அதிகார அமைப்பு ஆகியவற்றின் துணையுடன் மெதுவாக பெரும்பான்மையாக உருவாக்கப்பட்டனர். அதே நேரத்தில், தமிழர்கள் தங்கள் சொந்த நிலத்தில் இருந்தபடியே அரசியல் அதிகாரத்தை இழக்கத் தொடங்கினர்.

1950களுக்குப் பின் தொடங்கிய திட்டமிட்ட இனக்குறைப்பு

1950களிலிருந்து இலங்கையில் தொடர்ந்து நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட சிங்கள குடியேற்றக் கொள்கைகள்,

1. மொழித் திணிப்பு

2. மத ஆதிக்கம்

3. நில அபகரிப்பு

4. அரச ஆதரவு வன்முறை

ஆகியவற்றின் மூலம், தமிழர்களின் மக்கள் தொகையும் அரசியல் சக்தியும் முறையாகக் குறைக்கப்பட்டதாக வீடியோ வலியுறுத்துகிறது. இதனை உலகளவில் அறியப்படும் “Structural Genocide” (கட்டமைப்பு ரீதியான இன அழிப்பு) என்ற கருத்துடன் ஒப்பிடுகிறார். அமெரிக்க நேட்டிவ் மக்கள், ஆஸ்திரேலிய அபோரிஜின்கள், பாலஸ்தீனர்கள் போன்ற சமூகங்களின் அனுபவங்களும் இதனுடன் இணைக்கப்படுகின்றன.

போர், அகதித்தனம், இனப்பெருக்கத் தாக்கம்

1976 முதல் 2009 வரை நடந்த உள்நாட்டு போர்கள் மற்றும் மோதல்களில், சுமார் இரண்டு லட்சம் தமிழர்கள், குறிப்பாக 18–35 வயதுக்குள் உள்ள இளைஞர்கள், உயிரிழந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இது வெறும் உயிரிழப்பல்ல; இனப்பெருக்கத்தையே நேரடியாகத் தாக்கிய ஒரு பேரழிவு.

இதற்கிடையில், வட அமெரிக்கா, ஐரோப்பா உள்ளிட்ட நாடுகளுக்கு 10–15 லட்சம் தமிழர்கள் புலம்பெயர்ந்து அங்கேயே குடியுரிமை பெற்று நிரந்தரமாகத் தங்கி விட்டனர். இதனால் தாயகத்தில் தமிழர் மக்கள் தொகை கணிசமாகக் குறைந்தது.

மொழி, மதம், அடையாளம் கரைதல்

தென்னிந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்கு சென்ற சில திராவிட மொழிக் குழுக்கள், வேலை, நிலம், பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக பௌத்த சிங்களர்களாகவும், பின்னர் சிலர் கிறிஸ்தவர்களாகவும் மாறியதால், அவர்களின் தமிழ் அடையாளம் மெதுவாக கரைந்தது என விளக்கப்படுகிறது.

இன்றும் எல்லைப் பகுதிகளில் பல தமிழ் குடும்பங்கள் வீட்டுக்குள் மட்டும் தமிழ் பேசினாலும், கல்வி, வேலை, சமூக வாழ்வு அனைத்தும் சிங்கள மொழியில் நடைபெறுவதால், அடுத்த தலைமுறையில் தமிழறிவு முற்றிலும் அழியும் அபாயம் இருப்பதாக எச்சரிக்கப்படுகிறது.

கிபில் ஓயா குடியேற்றத் திட்டம்: வரலாறு மீண்டும் திரும்புகிறதா?

மகிந்த ராஜபக்ஷா காலத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட “கிபில் ஓயா” குடியேற்றத் திட்டம், தற்போது ஜனாதிபதி அனுரகுமார் திசாநாயக்க தலைமையிலான அரசு சுமார் 2345 கோடி ரூபாய் செலவில் மீண்டும் முன்னெடுக்கப் போவதாக கூறப்படுகிறது.

இந்தத் திட்டத்தின் மூலம்,
முல்லைத்தீவு, வவுனியா உள்ளிட்ட தமிழர் பெரும்பான்மை பகுதிகளில் சுமார் 4500 சிங்கள குடும்பங்களை குடியேற்றத் திட்டமிடப்படுவதாகவும், இதனால் அந்தப் பகுதிகளில் தமிழர்களின் மக்கள் விகிதமும் அரசியல் அதிகாரமும் மேலும் மங்கும் என்றும் வீடியோ எச்சரிக்கிறது.

அரசியல் வாக்குறுதி மீறல் & வரலாற்று பொறுப்பு

தேர்தல் காலத்தில், “இனப் பரம்பலை மாற்றும் குடியேற்றம் செய்ய மாட்டோம்” என்று தமிழர்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதிக்கு மாறாக, தற்போதைய அரசு செயல்படுகிறது என்ற குற்றச்சாட்டும் முன்வைக்கப்படுகிறது. இது வெறும் அரசியல் முரண்பாடு அல்ல; ஒரு சமூகத்தின் இருப்பையே கேள்விக்குறியாக்கும் செயல் என விமர்சிக்கப்படுகிறது.

முடிவுரை: இது அரசியல் கோரிக்கை அல்ல; வரலாற்று கடமை

தமிழர்களின் இருப்பைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள அரசியல் தீர்வு தேடுவது, ஒரு கட்சி அல்லது இயக்கத்தின் கோரிக்கை மட்டுமல்ல. அது உலகத் தமிழரின் வரலாற்றுப் பொறுப்பு. தற்போது நடைபெற்று வரும் குடியேற்றத் திட்டங்களைப் பற்றி சிந்தித்து, பேசித் தீர்ப்பது அல்ல; செயலாற்ற வேண்டிய காலம் இது என்று வீடியோ முடிவில் வலியுறுத்துகிறது.