சீமான் உரை: அரசியல், சமூகம், சூழியல் – ஒரு மாற்றத்துக்கான அழைப்பு
சென்னையில் நடைபெற்ற ஒரு பொதுநிகழ்வில், நாம் தமிழர் கட்சி தலைமை ஒருங்கிணைப்பாளர் சீமான் ஆற்றிய இந்த உரை, வழக்கமான அரசியல் பேச்சாக இல்லாமல், சமூக மனசாட்சியை உலுக்கும் ஒரு சிந்தனை உரையாக அமைந்தது. இலக்கியம் முதல் பொருளாதாரம் வரை, பெண்ணியம் முதல் சூழியல் வரை, இளைஞர்கள் முதல் பெரு முதலாளிகள் வரை – பல அடுக்குகளில் அவர் பேசுகிறார்.
புத்தகத்தின் நோக்கம்: “இடக்கரடக்கல்”
இந்த உரையின் மையமாக, ராஜநாயகம் எழுதிய “இடக்கரடக்கல்” என்ற கவித்தொகுப்பு இடம் பெறுகிறது.
“கடுமையான உண்மைகளை மென்மையான மொழியில் சொல்லும் நெறியே ‘இடக்கற அடக்கல்’” என்று சீமான் விளக்குகிறார்.
இலக்கியம் என்பது வெறும் கவிதை அல்ல;
அது ஒரு காலத்தின் பெட்டகம்.
பணம் செல்லாது, கொரோனா, ஸ்டெர்லைட், மக்கள் போராட்டங்கள் போன்ற ஒரு காலகட்டத்தின் வலி, பயம், கோபம், எதிர்ப்பு ஆகிய அனைத்தையும் இந்த நூல் பதிவு செய்கிறது என்கிறார்.
பெண்ணியம், மொழி, பெயர்: அடிப்படை அடையாள அரசியல்
“பெண்ணுரிமை” என்பதை உரிமை என்ற சட்ட மொழியில் பேசுவதையே சீமான் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார்.
பெண்களுக்கு மரியாதை கொடுப்பது,
ஆணின் பிறவிக் கடமை;
அது யாரும் கொடுக்கும் உரிமை அல்ல என்று வலியுறுத்துகிறார்.
அதேபோல்,
தமிழ்தாய், தாய்மொழி, தமிழ் பெயர் குறித்து தீவிரமாக பேசுகிறார்.
“தமிழ் பெயரை கூட தாங்காத இனம் நீடிக்காது” என்று கூறி,
குழந்தைகளுக்கு தூய தமிழ் பெயர்கள் சூட்ட வேண்டும் எனக் கோருகிறார்.
இது மொழி அரசியல் அல்ல;
இன அடையாள அரசியல் என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.
“பணம் செல்லாது”, GST, சந்தை பொருளாதாரம்
நோட்டுநிராகரிப்பு குறித்து பேசும் போது,
“ஊழல் ஒழியும், தீவிரவாதம் அழியும்” என்று கூறியதை
“சுத்த பைத்தியக்காரத்தனம்” என கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்.
வங்கிக் கதவுகளின் முன்,
மக்கள் மணி நேரம் அல்ல, நாட்களாக நின்ற துன்பத்தை நினைவுபடுத்துகிறார்.
அந்த வேதனை, ஏழைகளுக்கே;
பணக்காரர்களுக்கு அல்ல என்கிறார்.
GST குறித்து,
-
குழந்தை பிஸ்கட்டுக்கு 18% வரி,
-
தங்கப் பிஸ்கட்டுக்கு 3% வரி
என்ற உதாரணங்களை முன்வைத்து,
இந்த அரசு மக்களுக்காக அல்ல; பெரு முதலாளிகளுக்காக செயல்படுகிறது எனத் தாக்குகிறார்.
பிரதமரை “இன்டர்நேஷனல் புரோக்கர்”,
முதல்வரை “ஆல் இந்திய புரோக்கர்” என்று கூறி,
சந்தை பொருளாதாரத்தில் அரசு
மக்களின் பிரதிநிதி அல்ல; முதலாளிகளின் தரகர் ஆக மாறிவிட்டதாக குற்றம் சாட்டுகிறார்.
கொரோனா: தற்சார்பு பொருளாதாரத்தின் பாடம்
கொரோனா காலத்தை மனித குலத்துக்கு கிடைத்த ஒரு கடுமையான பாடமாக சீமான் பார்க்கிறார்.
லாக்டவுன், ஊரடங்கு காரணமாக,
வடஇந்திய தொழிலாளர்கள் நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் நடந்து சென்றது,
ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண் சாலையோரம் பிரசவித்தது போன்ற காட்சிகளை அவர் நினைவுபடுத்துகிறார்.
கொரோனா நமக்கு சொல்லிக் கொடுத்த உண்மை:
“கார், நகை இல்லாமல்கூட வாழலாம்;
ஆனால் நீரும் சோறும் இல்லாமல் மனிதன் வாழ முடியாது.”
இதுவே தற்சார்பு பொருளாதாரத்தின் அவசியம் என்கிறார்.
சூழியல் அழிவு: நான்கு திணைகளின் சாவு
மணல் குவாரி, கல் குவாரி,
நிலக்கரி–மீத்தேன் எடுப்பு,
மரக் கடத்தல், பிளாஸ்டிக் குப்பைகள், கடல் மாசு
இவையெல்லாம் சேர்ந்து,
குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல்
நான்கு திணைகளையும் அழித்து,
ஒரு செயற்கை “பாலை நிலம்” உருவாகிறது என எச்சரிக்கிறார்.
காற்று, நீர், உணவு நஞ்சானதால்,
குழந்தைகளில் கூட புற்றுநோய் அதிகரிக்கிறது.
மண்ணை “புண்ணாக்கி” விட்ட மனிதன்தான்,
பூமித்தாய்க்கு நோய் கொடுத்தவன் என்கிறார்.
ஹைட்ரோகார்பன், அணுமின், ஸ்டெர்லைட், பரந்தூர்
தஞ்சாவூரில் மீத்தேன்–ஹைட்ரோகார்பன் திட்டங்கள்
நிலத்தடி நீரை உப்பாக்கி,
சிறுநீரக நோய்களை பெருக்கிவிட்டன என்று கூறுகிறார்.
அணுமின் நிலையங்கள் மின்தேவைக்காக அல்ல;
உயிருக்கு அபாயம் என்கிறார்.
அணுக்கழிவு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் அபாயம் தரும் என எச்சரிக்கிறார்.
ஸ்டெர்லைட் போராட்டம்,
மக்களால் நடத்தப்பட்ட ஒரு புரட்சி.
அதில் 15 பேர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டது
“கார்ப்பரேட் அரச வன்முறை” என அவர் வர்ணிக்கிறார்.
8–வழி, 10–வழிச்சாலைகள்,
சாகர்மாலா, அதானி துறைமுகம்,
சரக்கு–சுங்கச்சாவடிகள் –
இவை அனைத்தும் விவசாயி, ஏழைக்காக அல்ல;
பெரு முதலாளிகளின் சரக்குப் போக்குவரத்துக்காக என வாதிடுகிறார்.
ஏழைகள் vs பெரு பணக்காரர்கள்
அதானி–அம்பானி உலகின் முன்னணி கோடீஸ்வரர்கள்.
ஆனால் இந்தியாவில்
கோடிக்கணக்கான மக்கள் இரவு உணவில்லாமல் தூங்குகிறார்கள்.
ஒரு ஏழை அம்மா கட்டும் GST–யை,
அதானி–அம்பானியின் மனைவியும் கட்டுகிறார்கள்.
வரி ஒரே மாதிரி;
ஆனால் வாழ்க்கை சமமல்ல.
இதுதான் இந்த அமைப்பின் அநீதி என்கிறார்.
இளைஞர்கள், “ப்ரோ–சிஸ்” மற்றும் போராட்ட அரசியல்
டிக்டாக், ரீல்ஸ், செல்ஃபி, லைக்ஸ்–ஹார்ட்ஸ்
இதில் மூழ்கிய இளைஞர்களை “ப்ரோ–சிஸ்” என்று அழைத்து,
அந்த இணைப்பை
மக்கள் பிரச்சனைக்கான யூனிட்டாக மாற்ற வேண்டும் என அழைக்கிறார்.
ஜல்லிக்கட்டு, ஸ்டெர்லைட்,
8–வழிச்சாலை, பரந்தூர்
போன்ற போராட்டங்கள்,
மக்கள் ஒன்றிணைந்தால் மட்டுமே வெற்றி பெறும் என்பதற்கான உதாரணங்கள் என்கிறார்.
இறுதி செய்தி: “வாடா… யூனைட் ஆகும்டா”
வீட்டை, தெருவை, தாய்மண்ணை பாதுகாப்பது
ஒவ்வொருவரின் பிறவிக் கடமை.
மாற்றத்தை
தன்னிலிருந்து தொடங்க வேண்டும் என உரையை முடிக்கிறார்.
“கதவைத் திறந்து வா,
கனவை கலைந்து வா,
கடமை உணர்ந்து வா,
அறிவை அணிந்து
உரிமை தெரிந்து வா”
என்ற வரிகளுடன்,
இளைஞர்கள் எழுந்து நிமிர்ந்து,
தீமையை வென்று,
நீதியின் பக்கம் நின்று,
விடுதலைப் பண்பாட்டை உருவாக்க வேண்டும்
என்பதே சீமான் உரையின் மையச் செய்தியாக நிறைகிறது.
0 Comments
premkumar.raja@gmail.com