“சரியான சிங்கள பௌத்தனாக இருப்பாரென்றால்… குற்றச்சாட்டை நிரூபியுங்கள்!” – ஒரு அரசியல்-நெறி சவால்

“சரியான சிங்கள பௌத்தனாக இருப்பாரென்றால், என்மீது உள்ள குற்றச்சாட்டினை நிரூபியுங்கள்” என்ற வாசகம், சாதாரணமான எதிர்வினை அல்ல. இது ஒரே நேரத்தில் சவால், திறந்த கேள்வி, மற்றும் நெறிப்படுத்தும் அரசியல் விமர்சனம் ஆகப் பேசப்படுகிறது.

இந்த வாசகத்தின் முதல் பகுதி – “சரியான சிங்கள பௌத்தனாக இருப்பாரென்றால்” – என்பது, எதிராளியை நேரடியாக தாக்குவதல்ல. மாறாக, அவர்களே தங்களை எவ்வாறு அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு வைக்கும் கேள்வி.
“நீங்கள் உண்மையிலேயே நல்லவர், ஒழுக்கமானவர், புத்த மதத்தின் தர்ம நெறிகளைப் பின்பற்றுபவர் என்று நினைத்தால்…” என்ற அர்த்தம் இதில் அடங்கியுள்ளது.

இரண்டாவது பகுதி – “என்மீது உள்ள குற்றச்சாட்டினை நிரூபியுங்கள்” – என்பது மிகத் தெளிவான ஜனநாயகக் கோரிக்கை. குற்றச்சாட்டு என்றால், அதற்கு துல்லியமான ஆதாரம், நியாயமான விளக்கம், உண்மையை நிரூபிக்கும் சாட்சியம் இருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் மையம். ஆதாரம் இல்லாத குற்றச்சாட்டுகள், எந்தச் சமூகத்திற்கும், எந்த மதத்திற்கும், எந்த அரசியலுக்கும் பெருமை சேர்க்காது என்பதையே இந்த வரி நினைவூட்டுகிறது.

இந்த வாசகம் பெரும்பாலும் எந்தச் சூழலில் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்றால்,
தன் மீது சுமத்தப்படும் குற்றச்சாட்டுகள் அநியாயமானவை, அரசியல் நோக்கத்துடன் உருவாக்கப்பட்டவை, அல்லது இன-மத அடையாளத்தின் அடிப்படையில் சுமத்தப்பட்டவை என்ற உணர்வு உருவாகும்போது தான்.

குறிப்பாக, “சிங்கள பௌத்தம்” என்ற அடையாளம் பொதுவெளியில் நீதி, கருணை, தர்மம், அஹிம்சை போன்ற உயரிய மதிப்புகளோடு இணைத்து பேசப்படும் சூழலில்,
“அந்த அடையாளத்துக்கு பொருத்தமான நீதியுணர்வு உங்களிடம் உண்மையிலேயே இருக்கிறதா?” என்ற மறைமுகக் கேள்வியையே இந்த வாசகம் முன்வைக்கிறது.

அதாவது,
ஆதாரம் இல்லாமல் குற்றம் சாட்டுவது புத்த மத தர்மமா?
அரசியல் இலாபத்துக்காக ஒருவரை குற்றவாளியாக சித்தரிப்பது சிங்கள பௌத்த நெறியா?
என்ற கேள்விகளை நேரடியாகச் சொல்லாமல், எதிராளியின் மனச்சாட்சிக்கே விட்டுவிடும் வரியாக இது செயல்படுகிறது.

இதனால் தான், இந்த வாசகம் தனிநபர் பாதுகாப்புக்கான வாக்கியமாக மட்டுமல்லாமல்,
ஒரு சமூகத்தின் ஒழுக்க நிலையை அளக்கும் அளவுகோலாகவும்,
ஒரு அரசியல் கலாச்சாரத்தின் நியாயத்தை சோதிக்கும் சவாலாகவும் மாறுகிறது.

இறுதியில், இந்த வாசகம் சொல்லுவது மிக எளிய விஷயம் தான்:
தர்மம் பேசும் சமூகம், முதலில் ஆதாரத்தோடு பேச கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஆதாரம் இல்லாத குற்றச்சாட்டுகள் யாரையும் உயர்த்தாது; அவை பேசுபவரின் நெறி நிலை மட்டுமே வெளிப்படுத்தும்.