மொழி, அதிகாரம், வரலாறு:உரையாடலை விட்டு அச்சுறுத்தலைத் தேர்ந்தெடுக்கும் அரசியல்

தமிழ் தேசியம், தெலுங்கு ஆதிக்க குற்றச்சாட்டு, வரலாற்று உரிமை வாதம் மற்றும் அரசியல் பக்கச்சார்பு 

Vallal Media – பாரி சாலன் நேர்காணல்

மதுரை–திருமங்கலம் பகுதியில் நடைபெற்ற ஒரு தெலுங்கு இளைஞர் கூட்டத்தில், ஒரு பேச்சாளர் வெளிப்படையாக “விஜயநகர வாரிசு” எனத் தன்னை அறிவித்துக் கொண்டு, “வாள் எடுப்போம், தமிழ் தேசியவாதிகளை வெட்டிவிடுவோம்” என்று பேசிய சம்பவம், தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வெளியில் தீவிரமான விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது. இந்தப் பேச்சின் ஆபத்து அதில் மட்டுமல்ல; அதற்குப் பிறகும் அரசு மற்றும் காவல் துறை எடுத்த மௌன நிலைப்பாடே இந்த விவகாரத்தை இன்னும் தீவிரமாக்கியுள்ளது.

Vallal Media-க்கு அளித்த நேர்காணலில் பாரி சாலன், இந்தச் சம்பவத்தை ஒரு தனிப்பட்ட பேச்சாக அல்ல; மொழி, அதிகாரம், வரலாறு, மற்றும் அரசியல் பக்கச்சார்பு ஆகிய அனைத்தும் சந்திக்கும் ஒரு முக்கிய அரசியல் தருணமாகவே பார்க்கிறார்.

வெற்று ஆணவம், உருவாக்கப்படும் பயம்

அந்த கூட்டத்தில் பங்கேற்ற இளைஞர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்த போதிலும், “லட்சக்கணக்கான தெலுங்கர்கள் வாள் ஏந்தி வருவார்கள்” என்ற பேச்சு, உண்மையை விட அச்சத்தை உருவாக்கும் முயற்சியாகவே தெரிகிறது. பாரி சாலன் இதை “ஓவரான வெற்று ஆணவம்” என விமர்சிக்கிறார். ஆனால், காலியான ஆணவமாக இருந்தாலும், வன்முறையை அழைக்கும் சொற்கள் சட்டத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படாவிட்டால், அவை சமூக அமைதிக்கு நேரடி அச்சுறுத்தலாக மாறும் என்பதே அவரது எச்சரிக்கை.

பிரச்சனை அடையாளம் அல்ல; ஆதிக்கம்

இந்த விவாதத்தின் மையக் கோடு தெளிவானது. தமிழ்நாட்டில் தெலுங்கர்கள் வாழ்வது பிரச்சனை அல்ல. தலைமுறைகளாக இம்மண்ணில் வாழ்ந்து வரும் தெலுங்கு சமூகங்கள் எதிரிகள் அல்ல. ஆனால் “தமிழர்களை ஆள வேண்டும்”, “தமிழ் தேசியத்தை ஒழிக்க வேண்டும்” என்ற ஆதிக்க மனநிலையும், அதனை வன்முறை மிரட்டலாக வெளிப்படுத்தும் அரசியலுமே எதிர்ப்புக்குரியது.

அதாவது, இது இன அரசியல் அல்ல; அதிகார அரசியல்.

அரசின் இரட்டை நிலைப்பாடு

இந்தச் சம்பவத்தில் அரசின் நடவடிக்கையின்மை முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. கர்நாடகக் கொடி தொடர்பான விவகாரம், கோயம்புத்தூர் டிரைவர் தாக்குதல், தமிழர் சிலம்பரசன் மீது பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்கு போன்றவற்றில் காவல் துறை மிக வேகமாக செயல்பட்டது. ஆனால், “வாள் எடுத்து வெட்டுவோம்” என்ற வெளிப்படையான கொலை மிரட்டலுக்கு எந்த வழக்கும் பதிவு செய்யப்படவில்லை.

இந்த இரட்டை நிலைப்பாடு தற்செயலானதா, அல்லது திட்டமிட்ட அரசியல் பக்கச்சார்பா என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. எப்படியானாலும், இது சட்டத்தின் சமத்துவத்தையும், தமிழர்களின் பாதுகாப்பையும் நேரடியாகப் பாதிக்கிறது என பாரி சாலன் குற்றம் சாட்டுகிறார்.

“திராவிடம்” என்ற பெயரில் அதிகாரம்?

பாரி சாலன் முன்வைக்கும் முக்கியமான மற்றும் சர்ச்சைக்குரிய வாதம் ஒன்று உள்ளது: “திராவிடம்” என்ற அரசியல் அடையாளத்தின் பின்னால், தமிழ்நாட்டின் அதிகாரம் தமிழர்களிடமிருந்து விலகி இருப்பதாக அவர் கூறுகிறார். “நாங்கள் தெலுங்கர்கள்; தமிழ்நாட்டை ஆளுகிறோம்” என்று நேரடியாகச் சொல்லாமல், “திராவிடர்” என்ற பொதுப் பெயரின் பின்னால் அதிகாரம் செயல்படுகிறது என்பதே அவரது குற்றச்சாட்டு.

இந்தக் கோணம் அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாவிட்டாலும், பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் அதிகாரம் குறித்த அதிருப்தி ஒரு பரவலான சமூக உணர்வாக உருவாகி வருவதை அது பிரதிபலிக்கிறது.

விஜயநகர வாரிசு – வரலாற்று சவால்

“விஜயநகர பேரரசின் வாரிசு” என்ற கூற்றை பாரி சாலன் வரலாற்று ரீதியாகவே சவால் செய்கிறார். விஜயநகர மன்னர்கள் துளுவ அல்லது ஹொய்சாள மரபைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும், தெலுங்கர்கள் அங்கு பெரும்பாலும் படைவீரர்கள் மற்றும் நிர்வாக அதிகாரிகளாக மட்டுமே இருந்தனர் என்றும் வரலாற்று ஆதாரங்களை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆகவே, அந்த பேரரசின் மரபுரிமை அரசர்களாக தங்களை அறிவிப்பது, இன்றைய அரசியல் தேவைக்காக வரலாற்றை திரிப்பதுதான் என்கிறார்.

தமிழ் தேசியத்தின் நீதிக் கோடு

தமிழ் தேசியம் குறித்த குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பதிலாக, அதன் அடிப்படை நீதிக் கோட்டை பாரி சாலன் விளக்குகிறார். சோழர்களின் கடல் கடந்து சென்ற ஆட்சிகள், கடாரம், அலெக்சாண்டர், பிரிட்டிஷ் பேரரசு போன்ற வரலாற்று உதாரணங்களை முன்வைத்து, தமிழர்கள் பிற நாடுகளுக்குச் சென்றாலும், அங்கே நிரந்தரமாக அந்த மண்ணின் மக்களை அடக்கி ஆட்சி செய்யவில்லை என்பதே அவரது வாதம்.

“ஒவ்வொரு மண்ணையும் அதன் சொந்த மக்கள் ஆள வேண்டும்” என்பதே தமிழ் தேசியத்தின் மைய நெறி என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

மொழி, பண்பாடு – இணக்கமா அல்லது திணிப்பா?

திருவண்ணாமலை போன்ற பகுதிகளில் தெலுங்கு வியாபார ஆதிக்கம், கடை பலகைகளில் தமிழ்–ஆங்கிலம்–தெலுங்கு என மும்மொழி பயன்பாடு, கோயில் உரிமை மற்றும் குலதெய்வ விவகாரங்களில் உருவாகும் மோதல்கள் ஆகியவை, இயல்பான பண்பாட்டு இணக்கமாக அல்ல; மொழி மற்றும் கலாச்சார திணிப்பாகவே பார்க்கப்படுகின்றன.

தமிழ்நாட்டின் அடிப்படை கொள்கை இருமொழி — தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம். தெலுங்கு மொழியை அதிகார மொழியாக அல்லது நிர்வாக மொழியாக திணிக்க முயற்சிப்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது என அவர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

பிரதிநிதித்துவம் வேண்டும்; ஆதிக்கம் வேண்டாம்

இந்த நேர்காணலின் முக்கிய கோரிக்கைகளில் ஒன்று, முழுமையான குடியியல் அல்லது சாதி–குடி அடிப்படையிலான கணக்கெடுப்பு. தமிழர் உட்பட, தெலுங்கர்களையும் சேர்த்து அனைத்து சமூகங்களுக்கும் சதவீத அடிப்படையில் பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்பட வேண்டும். ஆனால் எந்த சமூகமும் “நாங்கள் தமிழர்களை ஆளுவோம்” என்ற உரிமை கோரக் கூடாது என்பதே தெளிவான எல்லை.

முடிவு: அடையாளம் அல்ல, அச்சுறுத்தலே பிரச்சனை

பாரி சாலன் முன்வைக்கும் இறுதி வாதம் தெளிவானது. தெலுங்கராக இருப்பது பிரச்சனை அல்ல. தமிழ்நாட்டில் வாழ்வதும், தொழில் செய்வதும், சமூகமாக வளர்வதும் பிரச்சனை அல்ல. ஆனால் தமிழர்களை ஆள வேண்டும் என்ற ஆதிக்க வெறி, தமிழ் தேசியத்தை அழிக்க வேண்டும் என்ற அரசியல் நோக்கம், வன்முறை மிரட்டல்கள், அதற்கான அரசின் மௌனம் — இவையே உண்மையான அச்சுறுத்தல்கள்.

இந்தக் கோணத்தில், தமிழ் தேசியம் என்பது விலக்கல் அரசியல் அல்ல; அது பாதுகாப்பு, சம உரிமை, மற்றும் சுயஆட்சி ஆகியவற்றின் அரசியல் என இந்த நேர்காணல் முன்வைக்கிறது. பல்வேறு அடையாளங்கள் வாழும் சமூகத்தில், உண்மையான ஒற்றுமை அச்சுறுத்தலால் அல்ல; நீதியும் சமத்துவமும் மட்டுமே அதை உருவாக்க முடியும்.