“கருத்துக்கணிப்புகள்” – விஞ்ஞானமா, மார்க்கெட்டிங்களா?
இன்று வெளியாகும் பெரும்பாலான தேர்தல் சர்வேகள் உண்மையான சமூக அறிவியல் முறைகளில் நடத்தப்படுவதில்லை; அவை 99% வரை பணம் கொடுத்து வாங்கப்படும் “மார்க்கெட்டிங் கருவிகள்” என்று அவர் குற்றம் சாட்டுகிறார்.
மாதிரி எடுப்பு (sampling) முறையே தவறானது என்கிறார். கல்லூரி மாணவர்கள், பஸ் ஸ்டாண்ட் பயணிகள், தெருவோர மூத்தவர்கள் போன்ற எளிதில் அணுகக்கூடிய மக்களிடமிருந்து மட்டுமே கருத்து கேட்கப்படுகிறது. வேலைக்குச் செல்லும் நடுத்தர வயது மக்கள், பெண்கள், கிராமப் பகுதிகளின் மறைக்கப்பட்ட வாக்காளர்கள் போன்ற முக்கிய பிரிவுகள் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள் என்றார்.
“Track Record” என்ற மாயை
பல சர்வே நிறுவனங்கள் “எங்களின் முந்தைய கணிப்புகள் 90%–99% சரியாக வந்தது” என்று விளம்பரம் செய்வதை அவர் சவால் செய்கிறார். தர்க்கரீதியாக 10 சர்வே செய்தால் குறைந்தபட்சம் சில தவறுகள் வரவேண்டும்; எல்லாமே சரியாக வந்ததாகச் சொல்வது நம்பகமற்ற மார்க்கெட்டிங் தந்திரம் என்கிறார்.
2024 லோக் சபா தேர்தலில் BJP 300-க்கும் மேல் இடங்கள் வெல்லும் என்று பல சர்வேகளும், அரசியல் ஸ்ட்ராடஜிஸ்ட்களும் கூறிய நிலையில், இறுதியில் 240க்கு அருகில் தான் முடிந்தது என்பதை அவர் எடுத்துக்காட்டுகிறார். இதை “அனாலிசிஸ்” தோல்வி அல்ல; “கதை விற்பனை” வெற்றி என்று அவர் விவரிக்கிறார்.
மக்களின் மனநிலையை மாற்றும் கருவியா?
அரசியல் கட்சிகள் உள்துறை பயன்பாட்டுக்காக மாதங்கள் களத்தில் பணியாற்றி, சாதி, சமூக, உள்ளூர் பிரச்சினைகள் போன்றவற்றை ஆய்வு செய்யும் சர்வேகள் பயனுள்ளவை என்று அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார்.
ஆனால் பொதுமக்களுக்கு வெளியிடப்படும் மீடியா சர்வேகள் பெரும்பாலும் மனநிலையைத் தாக்க உருவாக்கப்படுகின்றன என்கிறார்.
“இந்தக் கட்சி ஜெயிக்கப் போகிறது” என்ற செய்தி மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும்போது:
-
எதிர்க்கட்சியின் ஆதரவாளர்கள் மனச்சோர்வடைகிறார்கள்
வெற்றி பெறும் எனக் கூறப்படும் கட்சியின் ஆதரவாளர்கள் அதிக உற்சாகத்துடன் செயலில் இறங்குகிறார்கள்
இதன் மூலம் சர்வேகள் ஒரு மனஅழுத்த அரசியல் கருவியாக மாறுகின்றன என்பதே அவரது கருத்து.
சர்வே இண்டஸ்ட்ரி – ஒரு ‘பபிள்’?
10 வருடங்களுக்கு முன் கைநிறைய நிறுவனங்கள் இருந்த துறையில் இன்று நூற்றுக்கணக்கான நிறுவனங்கள், யூடியூப் சேனல்கள்கூட “சர்வே” நடத்தத் தொடங்கியுள்ளன. இது பெரிய பணச் சுழற்சி இருப்பதற்கான சான்று என்று அவர் கூறுகிறார்.
முக்கியமாக, எந்த நிறுவனமும் தங்கள் methodology, sample size, field work details போன்றவற்றை வெளிப்படையாக வெளியிடாதது இந்தத் துறையை முழுவதும் opaque ஆக்குகிறது. நீண்ட காலத்தில் மக்கள் இந்த “சர்வே கலாச்சாரத்தை” நிராகரித்து விடுவார்கள் என அவர் கணிக்கிறார்.
இறுதி தீர்ப்பு யாருடையது?
2011, 2016, 2024 போன்ற பல தேர்தல்களில் சர்வேகள் தவறியுள்ளன என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஜனநாயகத்தில் இறுதி தீர்ப்பு மக்களுடையது தான்; சர்வேகள் ஒரு அளவுக்கு mood influence செய்யலாம், ஆனால் வாழ்க்கைச் சிக்கல்கள், anti-incumbency, உள்ளூர் வேட்பாளர் மீதான மதிப்பீடு போன்றவற்றை முழுமையாக capture செய்ய முடியாது என்கிறார்.
DMK–காங்கிரஸ் உறவு: இழுபறி அரசியல்
2026–29 காலத்தை முன்னிட்டு DMK–காங்கிரஸ் இடையே சீட் பகிர்வு மற்றும் அதிகாரப் பங்கு குறித்து பெரிய pull & push நடக்கிறது என்று அவர் மதிப்பிடுகிறார்.
இப்போது DMK-க்கு காங்கிரஸ் அதிகம் தேவைப்படுகிற நிலை; அதனால் காங்கிரஸுக்கு leverage அதிகம் என்கிறார். காங்கிரஸ் அதிக சீட்கள் கேட்டு கூட்டணியை உடைத்தால் BJP–AIADMKக்கு இடைவெளி உருவாகலாம். அதனால் சீட் எண்ணிக்கையில் சலுகை கொடுத்தாலும், ஆட்சியில் அதிகாரப் பங்கு பெறும் சமரசம் தேடப்படும் என அவர் கருதுகிறார்.
திராவிட அரசியலின் பலவீனம்?
BJP, NTK, TVK போன்ற கட்சிகள் சேர்ந்து 30% வரை வாக்குகளை குவிக்கும் நிலையில், பாரம்பரிய DMK–AIADMK ஆதிக்கம் குறைந்துவிட்டது என்று அவர் கூறுகிறார்.
காங்கிரஸ் அதிகாரத்தில் பங்கு கேட்டுக்கொண்டு திராவிடக் கட்சிகளை அரசியல் ரீதியாக கீழிறக்குவது, தமிழ்நாட்டில் புதிய பல்வகைமையை உருவாக்கும் மாற்றமாகவும் பார்க்கலாம் என்கிறார்.
DMK vs BJP – உண்மையான வேறுபாடு உள்ளதா?
“BJP வந்தால் தமிழ்நாடு வீழ்ச்சி” என்ற எச்சரிக்கையையும், “DMK தான் வளர்ச்சியை காப்பாற்றும்” என்ற வாதத்தையும் அவர் இருபுறமும் விமர்சிக்கிறார்.
DMK-வின் வரி கொள்கைகள், TASMAC சார்ந்த வருவாய், அதிக freebies போன்றவை பொருளாதார சுமையை உருவாக்குகின்றன என அவர் கூறுகிறார். அதே நேரத்தில் BJP ஆட்சி செய்த மாநிலங்களும் (எ.கா. உத்தரப்பிரதேசம்) தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சி நிலைக்கு சமமாக கூட வரவில்லை என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பொருளாதார கொள்கைகளில் அடிப்படையான வேறுபாடு இல்லை; இருவரும் இலவச வாக்குறுதிகளில் போட்டி போடுகின்றனர் என்பது அவரது நிலை.
தமிழ்நாட்டுக்கு தனி அரசியல் குரல் தேவை?
தேசியக் கட்சிகளில், குறிப்பாக BJP-யில், மாநிலத் தலைவர்களுக்கு உண்மையான அதிகாரம் இல்லை; முடிவுகள் டெல்லியில் எடுக்கப்படுகின்றன. இதனால் தமிழ்நாட்டின் சுற்றுச்சூழல், வளங்கள், உள்ளூர் பிரச்சினைகள் போன்றவற்றில் மாநில நலனை வலியுறுத்த முடியாது என்கிறார்.
குப்பை மேலாண்மை, இயற்கை வள சுரண்டல், மலை உடைப்பு போன்ற பிரச்சினைகளில் தமிழர் நலனை மையமாகக் கொண்ட தனித்த பிரதிநிதித்துவ அரசியல் தேவைப்படுகிறது என்பதே அவரது முடிவு.
முடிவாக
கருத்துக்கணிப்புகள் தேர்தல் அரசியலில் முழுமையாக மறைந்து போகாது. ஆனால் அவை “எண்ணிக்கை” என்ற பெயரில் “கதை” விற்கும் கருவியாக மாறும் போது, ஜனநாயகத்தின் உண்மையான குரல் — வாக்குச்சாவடியில் நிற்கும் சாதாரண மக்களின் தீர்ப்பு — தான் இறுதியில் அனைத்தையும் மீறி நிற்கும் என்பதை அவர் மீண்டும் நினைவூட்டுகிறார்.
0 Comments
premkumar.raja@gmail.com