தமிழகத்தில் வாழ்வாதாரப் போராட்டம், சீமான் கைது, அரசியல் கணக்குகள் – ஒரு விரிவான பார்வை

தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய அரசியல் சூழலில், ஊரக–நகர்ப்புற வாழ்வாதார இயக்க பணியாளர்களின் போராட்டம், சீமான் கைது விவகாரம், மற்றும் காவல் துறை செயல்பாடு ஆகியவை ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து பெரிய அரசியல் விவாதமாக மாறியுள்ளது. இந்த நிகழ்வுகள் வெறும் சட்டம்–ஒழுங்கு பிரச்சனை அல்ல; அவை ஆட்சி, எதிர்ப்பு அரசியல், மற்றும் தொழிலாளர் உரிமைகள் ஆகியவற்றின் சந்திப்புப் புள்ளியாகத் திகழ்கின்றன.

---

ஊரக–நகர்ப்புற வாழ்வாதார இயக்க பணியாளர்களின் நிலை

தமிழ்நாடு முழுவதும் மகளிர் சுயஉதவி குழுக்களுடன் இணைந்து பணியாற்றும் ஊரக மற்றும் நகர்ப்புற வாழ்வாதார இயக்கத்தின் field staff பல ஆண்டுகளாக தங்களின் அடிப்படை கோரிக்கைகளுக்காக போராடி வருகின்றனர்.

அவர்களின் முக்கிய கோரிக்கைகள்:

1. மாதம் வெறும் ₹12,000 ஊதியம் மட்டுமே

2. பல ஆண்டுகள் பணியாற்றினாலும் பணி நிரந்தரம் இல்லை

3. அரசு திட்டங்களை செயல்படுத்தும் முக்கிய பங்கு இருந்தும், அரசு ஊழியர் அந்தஸ்து மறுக்கப்படுவது

7.5 லட்சத்துக்கும் அதிகமான பெண்கள் சுயஉதவி குழுக்களுடன் நேரடியாகப் பணிபுரியும் இவர்கள், அரசின் நலத்திட்டங்களை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் தரைமட்ட முதுகெலும்பாகக் கருதப்படுகிறார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் நடத்திய போராட்டம் எட்டு நாட்களாக தொடர்ந்தபோதும், கைது–விடுதலை என்ற சுழற்சி நிலவி வருவதாக குற்றச்சாட்டு எழுகிறது.

இதனால் உருவாகும் கேள்வி:
அரசின் திட்டங்களை செயல்படுத்தும் பணியாளர்களே ஏன் அரசால் ஒடுக்கப்படுகிறார்கள்?

---

சீமான் கைது – சட்ட நடவடிக்கையா, அரசியல் கணக்கா?

இந்தப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவு தெரிவிக்க வள்ளுவர் கோட்டம் சென்ற நாம் தமிழர் கட்சி ஒருங்கிணைப்பாளர் சீமான், காவல்துறையுடன் ஏற்பட்ட வாக்குவாதத்துக்குப் பிறகு கைது செய்யப்பட்டார். “அனுமதி இல்லாமல் வந்தது” என்ற காரணம் சொல்லப்பட்டாலும், பின்னர் அவரை நீதிமன்ற ரிமாண்ட் செய்யாமல் வழியிலேயே விடுவித்த சம்பவம் அரசியல் வட்டாரங்களில் பல கேள்விகளை எழுப்பியது.

விமர்சகர்கள் கூறுவது:
அவரை நீண்ட நேரம் காவலில் வைத்திருந்தால், போராட்டம் அரசியல் மேடையாக மாறி, நாம் தமிழர் கட்சிக்கு ஆதரவு பெருகும் என்ற அச்சமே இந்த நடவடிக்கைக்கு பின்னணியாக இருந்திருக்கலாம்.

அதாவது, இது சட்டம்–ஒழுங்கை விட அரசியல் விளைவுகளை கட்டுப்படுத்தும் முயற்சி எனப் பார்க்கப்படுகிறது.

---

காவல் துறை செயல்பாடு குறித்து எழும் சந்தேகங்கள்

இந்தச் சம்பவம் காவல் துறையின் சார்பற்ற தன்மை குறித்து மீண்டும் விவாதத்தை கிளப்பியுள்ளது.

விமர்சனங்கள்:

1. எதிர்க்கட்சியினர்மீது விரைவான கைது

2. ஆளும் கட்சியினர்மீது நடவடிக்கையில் தளர்வு

3. போராட்டங்களை கட்டுப்படுத்தும் பெயரில் அரசியல் உத்தரவுகள்

மேலும், பத்திரிகையாளர்கள் மீது தாக்குதல் மற்றும் வழக்குகள் குறித்து ஊடக அமைப்புகள் மௌனம் காக்கின்றன என்ற குற்றச்சாட்டும் முன்வைக்கப்படுகிறது.
“அரசியல் அழுத்தம், நிர்வாக அமைப்புகளின் சுதந்திரத்தை பாதிக்கிறதா?” என்ற கேள்வி வலுப்பெறுகிறது.

---

எதிர்க்கட்சியில் இருந்த திமுக vs ஆட்சியில் உள்ள திமுக

இந்த விவாதத்தில் திமுக அரசின் நிலைப்பாடு முக்கிய இடம் பெறுகிறது.

எதிர்க்கட்சியாக இருந்தபோது:

1. அரசு ஊழியர் உரிமைகள்

2. NEET எதிர்ப்பு

3. TASMAC எதிர்ப்பு

4. Sterlite நீதி

5. இலங்கை தமிழர் உரிமைகள்

ஆட்சிக்கு வந்தபின் குற்றச்சாட்டுகள்:

1. ஒப்பந்த பணியாளர்கள் நிரந்தரம் செய்யப்படவில்லை

2. ஊதிய உயர்வு குறித்த முன்னேற்றம் குறைவு

3. TASMAC மூடப்படவில்லை

4. NEET தொடர்பான மரணங்கள் தொடர்கின்றன

5. Sterlite விவகாரத்தில் தண்டனை நடவடிக்கைகள் பலவீனமாக உள்ளன

இதனால், “முற்போக்கு பேச்சு ஆட்சியில் மாறுபட்ட நடைமுறையாகிவிட்டதா?” என்ற அரசியல் விமர்சனம் வலுப்பெறுகிறது.

---

இடதுசாரி மற்றும் பிற முற்போக்கு கட்சிகளின் மௌனம்

முன்னர் சமூக அநீதிகள் குறித்து வலுவாகக் குரல் கொடுத்த இடதுசாரி மற்றும் பிற முற்போக்கு தலைவர்கள், தற்போது ஒப்பந்த மற்றும் தற்காலிக அரசு பணியாளர்களின் போராட்டங்களில் தீவிரமாக ஈடுபடவில்லை என குற்றச்சாட்டு எழுகிறது.

TASMAC மரணங்கள், அனிதா, சேசி பெருமாள் போன்ற விவகாரங்களில் காணப்பட்ட அரசியல் தீவிரம், இப்போது காணப்படவில்லை என்பதால்
“முற்போக்கின் குரல் ஆட்சிக்கு அருகில் சென்றால் மங்குகிறதா?” என்ற கேள்வி எழுகிறது.

---

மக்கள் ஆதரவு – போராட்ட வெற்றியின் சாவி

இந்தச் சூழலில் முன்வைக்கப்படும் முக்கிய கருத்து:
அரசு பணியாளர்களின் போராட்டம் மக்கள் ஆதரவைப் பெற வேண்டும்.

“நாங்கள் சம்பளம் மட்டும் கேட்பவர்கள் அல்ல;
அரசு நலத்திட்டங்கள் மக்களிடம் செல்வதற்கான தரைமட்ட பணியாளர்கள்” என்ற உண்மையை பொதுமக்கள் புரிந்துகொண்டால் மட்டுமே, இந்தப் போராட்டம் அரசியல் அழுத்தமாக மாறும் என கூறப்படுகிறது.

---

முடிவுரை

இந்தச் சம்பவங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு பெரிய உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன:

ஆட்சி மாறினாலும்,
ஒப்பந்த பணியாளர்களின் வாழ்க்கை மாறவில்லை.
குறைந்த ஊதியம், நிரந்தரம் இல்லாமை,
அரசியல் கணக்குகளுக்குள் சிக்கிய நிர்வாகம் —
இவை அனைத்தும் சேர்ந்து
“ஒப்பந்த அடிப்படையில் வாழும் நிரந்தர அசாதாரண நிலை” உருவாக்கியுள்ளன.

இதுவே தற்போதைய விவாதத்தின் மையம்.
இது ஒரு தனிப்பட்ட கைது சம்பவமல்ல;
தமிழகத்தில் நலத்திட்ட அரசியலும், தரைமட்ட பணியாளர்களின் வாழ்வாதாரமும் மோதும் தருணம் ஆகும்.