திருச்சி மாநாட்டை மையமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ள இந்தப் பாடல், ஒரு சாதாரண அரசியல் கூட்டத்தைக் குறிப்பிடுவதில்லை; அது “மாற்றம்–எழுச்சி–உரிமை” என்ற மூன்று அடுக்குச் சொற்கள் மூலம் ஒரு அரசியல் திருப்புநேரத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. இந்த ஃபிரேமிங், கூட்டத்தை நிகழ்வாக அல்ல, இயக்கத்தின் அடுத்த கட்டமாக காட்சிப்படுத்துகிறது.
“தீந்தமிழ் இனத்தீரே, திருச்சிக்கு வாருங்கள்” என்ற மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும் ரிப்ரெயின், அழைப்பை ஒரு அரசியல் அழைப்பாக மட்டும் வைத்திருக்கவில்லை; அது உணர்ச்சி சார்ந்த இன அழைப்பாக மாற்றுகிறது. உலகத் தமிழர்களையும், குறிப்பாக நாம் தமிழர் கட்சி ஆதரவாளர்களையும் குடும்பத்தோடு பெருமளவில் வருமாறு அழைப்பது, இந்த மாநாட்டை ஒரு மக்கள் திரளாக மட்டுமல்ல, ஒரு இன ஒருமைப்பாட்டுக் களமாக கட்டமைக்கிறது.
“கொடிய அரசிகளை மூடுவோம்”, “புதியதோர் தேகம் படைத்திடுவோம்”, “புரட்சியின் மாநாடு”, “எழுச்சியின் மாநாடு” போன்ற வரிகள், தற்போதைய அரசியல் அமைப்பை சீரமைப்பதற்கான கூட்டம் அல்ல, மாற்றிக்கட்டும் புரட்சிகர அரங்கம் என்ற பிம்பத்தை உருவாக்குகின்றன. இவை, மாநாட்டை எதிர்ப்பு–மாற்று அரசியல் தளமாக உயர்த்துகின்றன.
“ஊருக்கெல்லாம் சோறு தந்த உடவரையே உயர்த்திடும் மாநாடு” என்ற வரி மூலம் சீமான் மற்றும் NTK-வை மக்கள் நலன் காக்கும் சக்தியாக நியாயப்படுத்துகிறது. தலைவரை உயர்த்துவது ஒரு அரசியல் தேர்வு அல்ல; அது மக்களின் கடமை என்ற உணர்வை உருவாக்கும் வகையில் வருகையை கட்டமைக்கிறது.
மேலும், “இது நம் இனத்தின் திருவிழா, தமிழ் பேரின பெருவிழா” என்ற வரிகள், மாநாட்டை வெறும் கட்சி நிகழ்வாக இல்லாமல், இன–அடையாள கொண்டாட்டமாக மாற்றுகின்றன. உலகத் தமிழ் ஒற்றுமையின் சின்னமாக திருச்சி மாநாட்டை உருவகப்படுத்தி, அரசியல் நிகழ்வை கலாச்சார–அடையாள விழாவாக உயர்த்துகிறது.
மொத்தத்தில், இந்தப் பாடல், திருச்சி மாநாட்டை ஒரு அரசியல் நிகழ்வாக மட்டும் அல்லாது, இன எழுச்சியின் சின்னம், மாற்று அரசியலின் தொடக்கம், மற்றும் மக்கள் கடமையின் வெளிப்பாடு என பல அடுக்குகளில் வடிவமைக்கிறது.
0 Comments
premkumar.raja@gmail.com