தெலுங்கராக இருந்தும் தமிழ் தேசிய அரசியலில் — ஒரு அரசியல் நிலைப்பாட்டின் விளக்கம்

தமிழக அரசியலில் அடையாள அரசியல், மொழி, இனம், பிரதிநிதித்துவம் போன்ற கேள்விகள் மீண்டும் முன்வருகின்றன. குறிப்பாக, ஒரு தெலுங்கு பின்னணியைக் கொண்ட வழக்கறிஞர், தன்னைப் போன்ற பிறமொழியினர் ஏன் தமிழ் தேசிய அரசியலின் பக்கம் நிற்கிறார்கள் என்பதைக் கூறியிருப்பது விவாதத்துக்கு இடமளித்துள்ளது. அந்த நிலைப்பாட்டின் மையக் கருத்து என்ன?

பின்னணி: அடையாளமும் வளர்ந்த மண்ணும்

அவர் திருவள்ளூரில் பிறந்த தெலுங்கு குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். தாய் பர்மா அகதி. வீட்டில் தமிழ்–தெலுங்கு கலந்த சூழல். சிறுவயதிலேயே தமிழ் பாடல்கள், பள்ளிக் கல்வி, சுற்றுச்சூழல் மூலம் தமிழுடன் இயல்பான நெருக்கம் உருவானது.

அவரின் அடிப்படை கேள்வி மிகவும் நேரடி:
“இந்த மண்ணின் சோறு, காற்று, கல்வி நமக்கு; அப்படியிருக்க, இந்த மண்ணுக்கே நமக்கு கடமை இல்லையா?”

இந்த கேள்விதான் அவரை அரசியல் தேர்வின் முன் நிறுத்தியது.

மொழி வேறாக இருந்தாலும், அரசியல் பொறுப்பு ஒன்றே

மொழி மற்றும் இன அடையாளம் வேறுபட்டிருக்கலாம். ஆனால் வாழும் மண்ணின் அரசியல் பாதுகாப்பு என்பது அங்கு வாழும் அனைவரின் பொறுப்பும் கூடவே.

அவரின் வாதம்:
தமிழர்களின் அரசியல் ஒற்றை நிலையை குலைக்காமல் பாதுகாப்பது ‘சக இனங்களின்’ நெறிமுறைப் பொறுப்பு. “இது நம்ம ஊர்” என்ற உணர்வு இருந்தால், அந்த மண்ணின் அரசியல் தன்னாட்சியை ஆதரிப்பது துரோகம் அல்ல; அது நன்றிக்கடன்.

பிறமொழியினரும் தமிழ் தேசிய அரசியலும்

அவரின் கூற்றுப்படி, நாம் தமிழர் கட்சி அமைப்பில் தெலுங்கு, மராட்டி, குஜராத்தி, சௌராஷ்டிரா, கன்னடம் உள்ளிட்ட பல மொழிப் பின்னணியினர் உள்ளனர்.

அவர்களின் பொதுவான புரிதல்:

1. இங்கு வாழ்கிறோம்

2. இங்கு வளர்ந்தோம்

3. இந்த மண்ணின் அரசியல் அதிகாரம் தமிழர்களின் கையில் இருக்க வேண்டும்

அவருக்கு அந்த அமைப்பில் அங்கீகாரமும், மேடையும், தமிழிலேயே பேசும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. இதன் மூலம் “பிறமொழியினருக்கு பாதுகாப்பு தருவது ஒரே ஒரு கருத்தியல் மட்டுமே” என்ற வாதத்தை அவர் மறுக்கிறார்.

பிரதிநிதித்துவம்: சமநிலையின் கேள்வி

ஒரே சமூகத்துக்கு அதிக அளவில் அமைச்சுப் பதவிகள் கிடைத்தால், அது சமநிலை அல்ல என்று நாம் கேள்வி எழுப்புவோம். அதேபோல், ஒரு பிறமொழிச் சமூகத்தினர் அதிக அளவில் அரசியல் அதிகாரம் பெறுவதும் சரியான பிரதிநிதித்துவம் அல்ல என்றார்.

தமிழர் இதை கேள்வி கேட்பது அவர்களின் உரிமை. அதை ஏற்றுக்கொள்வதே உண்மையான ஒற்றுமை என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

அரசியல் தேர்வு: ஏன் இந்த பாதை?

தெலுங்கு என்பதால் தமிழ் தேசிய அரசியலை எதிர்க்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை என்று அவர் தெளிவாகச் சொல்கிறார். வாழும் மண்ணின் அரசியல் உரிமை யாருக்கு என்பது தான் முக்கியமான கேள்வி.

அவரின் பதில்: அந்த மண்ணின் வரலாறு, மொழி, சமூக அடையாளம் கொண்ட தமிழருக்கே அரசியல் முன்னுரிமை இருக்க வேண்டும்.

அந்தக் கருத்தியலை முன்னிறுத்துவதாக அவர் நம்புவது சீமான் தலைமையிலான தமிழ் தேசிய அரசியல். அதனால் தான் அவர் அந்த இயக்கத்தின் பக்கம் நிற்கிறார்.

---

இந்த நிலைப்பாடு ஒற்றை கோஷமோ உணர்ச்சி வசப்பட்ட ஆதரவோ அல்ல; “வாழும் மண்ணுக்கான கடமை” என்ற அடிப்படை எண்ணத்தில் இருந்து வந்த அரசியல் தேர்வு என அவர் விளக்குகிறார்.

அடையாள அரசியலின் மத்தியில், “நான் யார்?” என்பதைக் கடந்த “நான் வாழும் மண் யார்?” என்ற கேள்வியை முன்வைக்கும் ஒரு பார்வையாக இதை பார்க்கலாம்.