பெண்கள் சமத்துவம்: “வாய்ப்பு கொடுப்பது” அல்ல, இயல்பான உரிமை

பெண்களுக்கு “வாய்ப்பு அளிக்கிறோம்” என்ற சொற்றொடரையே அவர் மறுக்கிறார். பெண்கள் இயல்பாகவே சமமானவர்கள்; அவர்களுக்கு உரிமை வழங்குவது அல்ல, அவர்களின் உரிமையை அங்கீகரிப்பதே அரசியலின் கடமை என்று வலியுறுத்துகிறார். தமிழர் பண்பாட்டில் பெண்கள் குலதெய்வம் என்ற உயர்ந்த நிலையில் வைக்கப்பட்டவர்கள் எனச் சுட்டிக்காட்டி, Subramania Bharathi மற்றும் Periyar E. V. Ramasamy ஆகியோரின் சிந்தனைகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார். மார்க்சிய-பெண்வாத கோட்பாடுகளும் அவரது விளக்கத்தில் இணைகின்றன.

Naam Tamilar Katchi (NTK) சார்பில் 117 பெண்களை வேட்பாளர்களாக நிறுத்தியது ‘அனுதாப அரசியல்’ அல்ல; அது ஒரு தர்மக் கடமை என அவர் விளக்குகிறார். வேட்பாளர்கள் தேர்வில் கல்வி, பேச்சுத் திறன், ஊடகங்களை எதிர்கொள்ளும் தைரியம், உடல் உறுதி, கொள்கை தெளிவு போன்ற கடுமையான அளவுகோல்கள் பின்பற்றப்பட்டதாகவும் கூறுகிறார்.

சமூக நீதி மற்றும் பிரதிநிதித்துவ அரசியல்

சமூக நீதி குறித்து பேசும் போது, “சமூக பொறியியல்” என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார். நீண்டகாலமாக புறக்கணிக்கப்பட்ட தமிழர் சமூகங்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும்; உண்மையான தேசிய விடுதலை என்பது மிக அதிகமாக ஒடுக்கப்பட்டவர்களை உயர்த்துவதில்தான் உள்ளது என்கிறார்.

உலக அனுபவங்களையும் அவர் எடுத்துக்காட்டுகிறார். New Zealand நாடாளுமன்றத்தில் பெண்களின் வலுவான பங்கேற்பைச் சுட்டிக்காட்டி, அமெரிக்க குடிமக்கள் உரிமை இயக்கத்தின் போது Marlon Brando ஒரு நேட்டிவ் அமெரிக்க பெண்ணை தன் சார்பில் பேச அனுப்பிய நிகழ்வை நினைவுகூர்கிறார். உரிமைப் போராட்டங்களில் பெண்களின் குரல் முன்னிலையாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான சின்னமாக இதை அவர் விளக்குகிறார்.

சாதி, வர்க்கம், பாலின சமத்துவம்

2026-இல் ஆட்சிக்கு வந்தால், அமைச்சரவை மற்றும் அதிகார மையங்களில் பெண்களுக்கு சம வாய்ப்பு வழங்கப்படும் என அவர் உறுதி அளிக்கிறார். சாதியற்ற, வர்க்கமற்ற, பாலின சமத்துவம் கொண்ட சமூகமே NTK-வின் இலக்கு என்கிறார்.

“சாதி” என்ற சொல்லை பிறப்பால் வரையறுக்காமல், பொருளாதார-நெறி அடிப்படையில்—பகிர்வோர் மற்றும் குவிப்போர் என—புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று அவர் வாதிடுகிறார். சமூக, பொருளாதார, பாலின சமத்துவம் மூன்றும் இணைந்ததே உண்மையான மாற்றம் என அவர் கருதுகிறார்.

பெண்கள் பாதுகாப்பு: சட்டம்-ஒழுங்கு மற்றும் மதிப்புக் கல்வி

“என் ஆட்சியில் பெண்களைத் தொட்டால் பயம் இருக்க வேண்டும்” என்பது அவரது கடுமையான நிலைப்பாடு. வலுவான சட்டம்-ஒழுங்கு நடைமுறை மற்றும் மதிப்பீட்டு அடிப்படையிலான கல்வி மூலம் பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களை பெரிதும் குறைக்க முடியும் என்கிறார்.

ஆண்களை வீரம், மானம், அறம் ஆகிய பண்புகளுடன் வளர்க்க வேண்டும்; எல்லா பெண்களையும் காக்கும் பொறுப்பு அவர்களுக்கு உண்டு என்ற எண்ணத்தை சமூகத்தில் வலுப்படுத்த வேண்டும் என அவர் கூறுகிறார். அப்படியான சமூகத்தில் “பெண்கள் பாதுகாப்பு” என்ற கேள்வியே தேவையற்றதாக மாறும் என்பது அவரது இலக்கு.

இலவசத் திட்டங்கள் vs மரியாதை அடிப்படையிலான வளர்ச்சி

Dravida Munnetra Kazhagam மற்றும் All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam ஆட்சிகளில் நடைமுறைக்கு வந்த 1,000 ரூபாய் உதவி, இலவச பேருந்து பயணம் போன்ற திட்டங்களை “கவர்ச்சி திட்டங்கள்” என அவர் விமர்சிக்கிறார். இத்திட்டங்கள் மக்களை அரசின் மீது சார்ந்தவர்களாக மாற்றுகின்றன; மாநிலத்தின் கடன் சுமையையும் அதிகரிக்கின்றன என்கிறார்.

மாதாந்திர உதவித் தொகை வழங்குவதற்கு பதிலாக வேலை வாய்ப்புகள், தொழில் வளர்ச்சி, வருமான உயர்வு ஆகியவற்றை உறுதி செய்ய வேண்டும். 1,000 ரூபாய் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக 5,000 ரூபாய் சம்பாதிக்கச் செய்யும் அரசே நல்ல அரசு என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

முடிவுரை

மொத்தத்தில், சீமான் தனது அரசியல் பார்வையை பெண்கள் சமத்துவம், சமூக நீதி, மற்றும் இலவசத் திட்டங்களுக்கு மாற்றாக மரியாதை மற்றும் பொருளாதார தன்னிறைவு அடிப்படையிலான வளர்ச்சி என்ற மூன்று தளங்களில் அமைத்துக் காட்டுகிறார். பெண்களின் பாதுகாப்பை ஆட்சியின் மையக் கோட்பாடாகக் கொண்டு, சமூக-பொருளாதார மாற்றத்தின் மூலம் புதிய அரசியல் கலாச்சாரத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்பதே இந்த நேர்காணலின் மையச் செய்தியாக வெளிப்படுகிறது.