பறையர்களின் எழுச்சி!!!|Rise of the Pariahs|திராவிடம் Vs தமிழ்த்தேசியம்|சீமான்|Naam Tamilar Katchi 

இன்றைய அரசியல் மற்றும் சமூக விவாதங்களில் ஆதி தமிழர் சமூகங்களின் இடம், உரிமைகள் மற்றும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் குறித்து பல்வேறு கருத்துக்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக பறையர், தேவேந்திர குல வேளாளர் போன்ற சமூகங்களை மையமாகக் கொண்டு பேசப்படும் இந்தக் கருத்துக்கள், தமிழ் இன அடையாளம் மற்றும் அதன் வரலாற்று பரிமாணங்களை மீண்டும் சிந்திக்க தூண்டுகின்றன.

இந்தக் கருத்துப்படி, பறையர் மற்றும் தேவேந்திர குல வேளாளர் போன்ற சமூகங்கள்தான் தமிழ் இனத்தின் அடிப்படை வேர்கள் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது. சித்தர்கள், திருவள்ளுவர் போன்றவர்களின் அறிவு மரபுகளும் இச்சமூகங்களோடு தொடர்புடையவை எனவும் கூறப்படுகிறது. அதாவது, தமிழ் நாகரிகத்தின் அறிவியல், ஆன்மிக மற்றும் கலாச்சார அடித்தளம் இவ்வகை சமூகங்களிலிருந்தே உருவானது என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது.

மேலும், இச்சமூகங்கள் ஒருகாலத்தில் ஜோதிடம், வானியல், கணிதம் போன்ற உயர்ந்த அறிவியல் துறைகளில் முன்னிலை வகித்ததாகவும், பின்னர் கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் சமூக–அரசியல் மாற்றங்களால் தாழ்வுக்குத் தள்ளப்பட்டதாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. இதை ஒரு வரலாற்று வீழ்ச்சியாக இந்தப் பேச்சு சித்தரிக்கிறது.

அதே சமயம், தற்போதைய அரசியல் அமைப்பில் இச்சமூகங்களுக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் இல்லை என்ற குற்றச்சாட்டும் முன்வைக்கப்படுகிறது. மக்கள் தொகையில் கணிசமான அளவு இருந்தும், அமைச்சரவை மற்றும் அதிகார அமைப்புகளில் குறைந்த இடம்தான் வழங்கப்பட்டுள்ளது; இது சமூக நீதி குறைவாக இருப்பதற்கான உதாரணமாகக் கூறப்படுகிறது.

இதனுடன் இணைந்து, மற்ற மொழி பேசும் சமூகங்களுக்கு அரசியல் மற்றும் நிர்வாகத்தில் அதிக வாய்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன என்ற விமர்சனமும் முன்வைக்கப்படுகிறது. இது ஒரு வகையான அதிகாரக் குவிப்பு எனவும், குறிப்பிட்ட சமூகங்களுக்கு மட்டும் பலன் கிடைக்கும் அமைப்பு உருவாகியுள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது.

ஜாதிவாரி கணக்கெடுப்பு, உள் ஒதுக்கீடு, ரிசர்வ் தொகுதிகள் போன்ற கொள்கைகள் கூட ஆதி குடி சமூகங்களின் உண்மையான முன்னேற்றத்திற்கு உதவாமல், அவர்களின் உரிமைகளைத் தளர்த்தும் வகையில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்ற குற்றச்சாட்டும் இதில் இடம்பெறுகிறது.

நில உரிமை தொடர்பிலும் முக்கியமான கேள்விகள் எழுப்பப்படுகின்றன. பஞ்சம நிலம் போன்ற ஆதி குடிகளுக்கான நிலங்கள் பிற சமூகங்களால் கைப்பற்றப்பட்டுள்ளன என்றும், உண்மையான உரிமையாளர்கள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றனர் என்றும் கூறப்படுகிறது.

மேலும், “பறையா” என்ற சொல்லின் பொருள் குறித்து ஒரு மறுபரிசீலனையும் முன்வைக்கப்படுகிறது. உலகளவில் இச்சொல் இழிவான அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்படுவதைக் கண்டித்து, அதை “இந்தியாவின் பழமையான பூர்விக மக்கள்” என்ற மரியாதைமிக்க அடையாளமாக மாற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வலியுறுத்தப்படுகிறது.

இந்த அனைத்து பிரச்சினைகளுக்கும் அரசியல் தீர்வு தேவைப்படுகின்றது என்ற நோக்கில், ஆதி குடிகளுக்கு அதிக அரசியல் வாய்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன என்று கூறி, மாற்று அரசியல் அணுகுமுறையை ஆதரிக்க வேண்டும் என அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, அரசியல் அதிகாரம், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் நில உரிமை மீட்பு ஆகியவை கிடைக்க வேண்டுமெனில் புதிய அரசியல் பாதையைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும் என்ற கருத்துடன் இந்த உரை நிறைவடைகிறது.

மொத்தத்தில், இந்தக் கருத்துக்கள் தமிழ் இன அடையாளம், சமூக நீதி, மற்றும் அரசியல் அதிகாரம் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டு, ஆதி தமிழர் சமூகங்களின் உரிமைகள் குறித்து ஒரு தீவிரமான விவாதத்தை உருவாக்குகின்றன.