தமிழ் தேசியம், தன்னாட்சி மற்றும் மக்கள் போராட்டங்களின் அவசியம் – ஒரு பார்வை

தமிழகத்தின் வேலைவாய்ப்பு, விவசாயம், இயற்கை வளங்கள் மற்றும் நிர்வாக உரிமைகள் போன்ற முக்கிய அம்சங்களில் முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் தமிழர் மக்களிடமே இருக்க வேண்டும் என்பதே இக்காணொளியின் மையக் கருத்தாகும். மத்திய அரசின் அதிகாரக் குவிப்பை விமர்சிக்கும் பேச்சாளர், இந்தியாவின் தற்போதைய நிர்வாக அமைப்பு காலனித்துவ ஆட்சியின் தொடர்ச்சியாக இருந்து, பல தேசிய இனங்களின் உரிமைகளை கட்டுப்படுத்துவதாகக் கூறுகிறார். தமிழர், மராத்தியர், வங்காளர் உள்ளிட்ட மொழி மற்றும் இன அடையாளம் கொண்ட மக்களுக்கு உண்மையான கூட்டாட்சி மற்றும் தன்னாட்சி அவசியம் என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

தமிழ்த் தேசியப் பேரியக்கத்தின் பார்வையில், மக்களின் உரிமைகள் தேர்தல் அரசியலால் மட்டும் கிடைக்கவில்லை; நீண்டகால மக்கள் போராட்டங்களே பல மாற்றங்களுக்கு காரணமாக இருந்துள்ளன. ஜல்லிக்கட்டு மீட்பு, ஸ்டெர்லைட் ஆலையின் மூடல், காவேரி நீர்வழங்கல் தொடர்பான முன்னேற்றங்கள், விவசாயிகளுக்கான இலவச மின்சாரம் மற்றும் உள்ளூர் இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பு முயற்சிகள் ஆகியவை மக்கள் எழுச்சியின் பலன்கள் என அவர் குறிப்பிடுகிறார். அரசியல் கட்சிகளை விட பொதுமக்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டங்களே அரசுகளின் முடிவுகளை மாற்றியதாக அவர் வாதிடுகிறார்.

தமிழ்த் தேசியத் தலைவர் எனப் போற்றப்படும் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் குறித்து பேசும்போது, அவரை வெறும் உணர்ச்சி ரீதியான ஆதரவுடன் நினைவுகூர்வது போதாது என்றும், அவரைப் போல இலட்சியத்திற்காக தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்கும் மனப்பக்குவம் தமிழர்களிடம் உருவாக வேண்டும் என்றும் கூறப்படுகிறது. நெல்சன் மண்டேலா மற்றும் மகாத்மா காந்தி போன்ற தலைவர்கள் சிறைத் தண்டனைகளையும் தியாகங்களையும் ஏற்றுக்கொண்டதை எடுத்துக்காட்டாக முன்வைத்து, உண்மையான அரசியல் மாற்றம் தியாக உணர்வினால் மட்டுமே சாத்தியம் என வலியுறுத்தப்படுகிறது.

கோயில்களில் தமிழ் வழிபாட்டை விரிவுபடுத்தும் முயற்சிகளும் காணொளியில் முக்கியமாக பேசப்படுகின்றன. பெருவுடையார் கோயில் உள்ளிட்ட கோயில்களில் தமிழ் அர்ச்சனை மற்றும் வழிபாட்டிற்காக நீண்டகால சட்ட மற்றும் சமூகப் போராட்டங்கள் நடைபெற்றதாக கூறப்படுகிறது. அதன் விளைவாக மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயில் மற்றும் பல கோயில்களில் தமிழ் வழிபாடு அதிகரித்துள்ளதாக அவர் விளக்குகிறார்.

மேலும், “திராவிடநாடு” மற்றும் “மாநில சுயாட்சி” போன்ற கோஷங்கள் தமிழர் தேசிய உரிமைச் சிந்தனையை முழுமையாக பிரதிபலிக்கவில்லை என்றும், தமிழினத்தின் தேசிய இறையாண்மையே இறுதி இலக்காக இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர் வாதிடுகிறார். “சாத்தியமானதை மட்டும் செய்வவன் வியாபாரி; சரியானதை செய்வவன் இலட்சியவாதி” என்ற கருத்தை மேற்கோள் காட்டி, தமிழ் தேசிய இலட்சியத்தை அரசியல் சாத்தியக்கூறுகளின் அடிப்படையில் அல்லாமல், அது நியாயமானதா என்பதன் அடிப்படையில் மதிப்பிட வேண்டும் என கூறுகிறார்.

இறுதியாக, தமிழ் மொழி, வேலைவாய்ப்பு, விவசாயம், கோயில் வழிபாடு உள்ளிட்ட பல துறைகளில் கிடைத்த முன்னேற்றங்கள் மேடைப் பேச்சுகளால் அல்ல; மக்களோடு இணைந்து நடத்தப்பட்ட நீண்டகால போராட்டங்களின் விளைவாகும் என அவர் வலியுறுத்துகிறார். அதேசமயம், தமிழர் நலன் மற்றும் தமிழ் தேசிய சிந்தனையை முன்னிறுத்தும் ஊடக மற்றும் சமூகப் பணிகளை தொடர்வதற்காக பொதுமக்களின் நிதி ஆதரவும் அவசியம் எனக் கோரிக்கை விடுக்கப்படுகிறது.