PARTY FUND-ல் புகுந்து விளையாடிய அதிகாரிகள்! Bala Murugan |CMDA | Vijay | EV Velu | DMK | IBC Tamil கட்சி நிதி, அமைச்சர் நிதி மற்றும் அரசுத் திட்டங்கள்: அமைப்புசார் ஊழலை ஒழிக்க முடியுமா?

அரசு நிர்வாகம் மற்றும் பொதுத் திட்ட ஒப்பந்தங்களில் ஊழல் என்பது இந்திய அரசியலிலும் நிர்வாகத்திலும் நீண்ட காலமாக விவாதிக்கப்பட்டு வரும் ஒரு முக்கிய பிரச்சினையாகும். அரசின் அனுமதிகள், ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் நிர்வாக நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புடையதாகக் கூறப்படும் அதிகாரப்பூர்வமற்ற வசூல்கள் மற்றும் அரசியல் நிதி முறைகள் குறித்து பல்வேறு காலங்களில் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன. அண்மையில் நடைபெற்ற ஒரு விவாதம், இந்தப் பிரச்சினை எவ்வளவு ஆழமாக அமைப்பின் பல நிலைகளில் வேரூன்றியிருக்கலாம் என்பதையும், அதனைச் சீர்திருத்துவது எவ்வளவு சாத்தியம் என்பதையும் மீண்டும் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது.

இந்த விவாதத்தின் படி, “கட்சி நிதி” மற்றும் “அமைச்சர் நிதி” எனக் கூறப்படும் வசூல்கள் தனிப்பட்ட சம்பவங்களாக அல்லாமல், பல ஆண்டுகளாக செயல்பட்டு வந்த ஒரு முறைசாரா அமைப்பின் பகுதியாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அரசு அனுமதிகளைப் பெறுதல், ஒப்பந்தங்களைப் பெறுதல் மற்றும் திட்ட ஒப்புதல்களை விரைவுபடுத்துதல் போன்ற செயல்முறைகளுடன் இவ்வசூல்கள் தொடர்புடையதாக இருந்ததாக பேச்சாளர் வாதிடுகிறார்.

அனுமதிகள் அதிகாரப்பூர்வமாக வழங்கப்படுவதற்கு முன்பே சில நேரங்களில் பணம் வசூலிக்கப்பட்டதாகவும், முன்கூட்டியே செலுத்தப்பட்ட தொகைகள் ஒப்புதல்களுக்கு வழிவகுத்ததாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. இதனால், பல ஒப்பந்ததாரர்கள் மற்றும் தொழில் நிறுவனங்கள் இந்த செலவுகளை தவிர்க்க முடியாத ஒரு “வணிகச் செலவாக” கருதியதாகவும் கூறப்படுகிறது.

விவாதத்தில் சில குறிப்பிட்ட சதவீதங்களும் குறிப்பிடப்பட்டன. சில திட்டங்களில் மொத்த மதிப்பின் 27% முதல் 30% வரை அதிகாரப்பூர்வமற்ற செலவுகள் இருந்ததாகவும், பெரிய திட்டங்களில் அமைச்சர் நிதி என்ற பெயரில் 12% முதல் 15% வரை வசூலிக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்பட்டது. மேலும், நிர்வாகச் சங்கிலியின் பல நிலைகளுக்கும் சில சதவீதங்கள் சென்றதாக குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டன. இவை அனைத்தும் உறுதிப்படுத்தப்படாத குற்றச்சாட்டுகளாக இருந்தாலும், பிரச்சினையின் தீவிரம் குறித்து கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

இந்த நடைமுறையின் மிகப் பெரிய பாதிப்பு திட்டங்களின் தரத்தில் ஏற்படுவதாக பேச்சாளர் வலியுறுத்துகிறார். ஒப்பந்ததாரர்கள் கூடுதல் செலவுகளை ஈடுகட்ட வேண்டிய சூழலில், கட்டுமானப் பொருட்களின் தரத்தைக் குறைப்பது, திட்ட மதிப்பீடுகளை அதிகரிப்பது அல்லது செயல்பாட்டில் சுருக்குவழிகளைப் பயன்படுத்துவது போன்ற நடவடிக்கைகள் நிகழ வாய்ப்பு உள்ளது. இதன் விளைவாக பொதுமக்களுக்கு தரமற்ற உள்கட்டமைப்புகள் கிடைப்பதோடு, அரசின் செலவுகளும் நீண்ட காலத்தில் அதிகரிக்கக்கூடும்.

தற்போதைய அரசு இந்த நடைமுறைகளை நிறுத்த முயற்சித்து வருவதாக விவாதம் சித்தரிக்கிறது. அதிகாரிகள் இடமாற்றம் செய்யப்படுவது, புதிய அதிகாரிகள் நியமிக்கப்படுவது, அதிக மதிப்பீடு செய்யப்பட்டதாகக் கருதப்படும் பழைய டெண்டர்கள் ரத்து செய்யப்படுவது மற்றும் மறுமதிப்பீட்டுக்குப் பிறகு புதிய டெண்டர்கள் வெளியிடப்படுவது போன்ற நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. மேலும், அதிகாரப்பூர்வமற்ற செலவுகள் இல்லாததால் குறைந்த விலையில் ஒப்பந்தங்கள் கிடைக்கும் “நெகட்டிவ் டெண்டர்” முறை மாற்றத்தின் ஒரு அடையாளமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

ஆனால், ஊழலை ஒழிப்பது சில அமைச்சர்களையோ அதிகாரிகளையோ மாற்றுவதால் மட்டும் சாத்தியமில்லை என்று பேச்சாளர் வாதிடுகிறார். அரசியல் அமைப்பு, நிர்வாகச் சங்கிலி, ஒப்பந்ததாரர்கள் மற்றும் சமூகத்தில் நிலவுகின்ற லஞ்ச கலாச்சாரம் ஆகிய அனைத்தும் இந்தப் பிரச்சினையின் பகுதிகளாக இருப்பதாக அவர் கூறுகிறார். எனவே, தனிநபர் மாற்றங்களை விட அமைப்புசார் சீர்திருத்தங்களே நீடித்த தீர்வை வழங்க முடியும்.

இந்த விவாதத்தின் மையச் செய்தி, வெளிப்படைத்தன்மை, பொறுப்புணர்வு மற்றும் பொதுமக்களின் பங்களிப்பு ஆகியவை ஊழல் எதிர்ப்பு முயற்சிகளின் வெற்றிக்கு அவசியமானவை என்பதாகும். டிஜிட்டல் நிர்வாகம், சுயாதீன தணிக்கைகள், கடுமையான ஒப்பந்த கண்காணிப்பு மற்றும் சட்ட அமலாக்கம் போன்றவை ஊழலுக்கான வாய்ப்புகளை குறைக்க உதவலாம். அதே நேரத்தில், பொதுமக்களின் ஆதரவும் விழிப்புணர்வும் இல்லாமல் எந்த சீர்திருத்தமும் நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்க முடியாது.

இந்த விவாதத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் முழுமையாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளனவா என்பது தனி விவாதமாக இருந்தாலும், ஒரு முக்கியமான கேள்வியை அது எழுப்புகிறது: பொதுமக்களின் பணம் உண்மையில் பொதுநலனுக்காகவும், திறம்படவும், வெளிப்படையாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறதா? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலே நல்லாட்சியின் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும்.