தைப்பூசம், முருக பக்தி மற்றும் 2026 தேர்தல்: பக்தியா? அரசியலா?

தைப்பூசத் திருநாளை ஒட்டி நடைபெற்ற இந்த சிறப்பு அரசியல் விவாதம், மத உணர்வு, தமிழ் அடையாளம் மற்றும் வரவிருக்கும் 2026 சட்டமன்றத் தேர்தல் அரசியல் ஆகியவற்றை ஒரே மேடையில் சேர்த்தது. வெளிப்படையாக முருக பக்தி பற்றிய உரையாடலாகத் தோன்றினாலும், அதன் அடியில் ஓடிய முக்கிய கேள்வி — “முருக பக்தி அரசியல் ரீதியாக யாருக்கு பலன் தரப் போகிறது?” என்பதே.

---

முருகன்: மதச் சின்னமா? இன அடையாளமா?

நாம் தமிழர் கட்சி (NTK) தரப்பு, முருகனை “தமிழர் முப்பாட்டன்” என்றும், “தமிழ் தேசிய–பண்பாட்டு அடையாளத்தின் உயிருள்ள சின்னம்” என்றும் விளக்குகிறது. முருகனை ஆரிய–இந்துத் அரசியல் கட்டமைப்பிலிருந்து மீட்டு, தமிழர் மரபோடு இணைத்தது நாம்தான் என்ற அரசியல் வாதத்தை அவர்கள் முன்வைக்கிறார்கள். இங்கு முருக பக்தி, மதத்தைத் தாண்டி இன அடையாள அரசியலாக மாற்றப்படுகிறது.

பாஜக தரப்பு, முருகனை “தமிழ் இந்து கடவுள்” என ஏற்றுக்கொண்டு, அவரை விரிவான இந்துத்துவ அரசியல் வட்டத்துக்குள் கொண்டு வருகிறது. “இந்துக் கடவுள்கள் அரசியல் வெற்றிக்கு துணைநின்றுள்ளனர்; முருக பக்தியும் அதேபோல் BJP–ADMK கூட்டணிக்கு ஆதரவாக மாறும்” என்ற அரசியல் கணிப்பை அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

திமுக தரப்பு, முருகனை நேரடி மத அரசியல் கோணத்தில் பார்க்காமல், “சமத்துவம், சாதி மறுப்பு, ஞானம்” போன்ற உயர்ந்த மதிப்புகளின் சின்னமாகக் காண்கிறது. அந்த மதிப்புகளே திராவிட சிந்தனையின் மையம் என்பதால், “முருகன்–திராவிடம் முரண்பாடு அல்ல; மதிப்புகளின் இணைவு” என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறது.

அதிமுக, முருகனை “தமிழர் பண்பாட்டு கடவுள்” என ஏற்றுக்கொண்டு, தைப்பூசத்திற்கு அரசு விடுமுறை அறிவித்தது போன்ற நடவடிக்கைகள் மூலம் தாமே முருகப் பண்பாட்டின் பாதுகாவலர்கள் என தங்களைச் சித்தரிக்கிறது.

---

கந்த சஷ்டி சர்ச்சை முதல் வேல் யாத்திரை வரை

“கருப்பர் கூட்டம்” வெளியிட்ட கந்த சஷ்டி கவசம் தொடர்பான சர்ச்சை, அதன் பின் நடந்த BJP-யின் “வேல் யாத்திரை”, இவை அனைத்தும் அரசியல் நினைவகத்தில் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்படும் சம்பவங்களாக மாறியுள்ளன.

BJP, ADMK, NTK ஆகிய எதிரணிகள், இந்தச் சம்பவத்தை திமுக மீது தாக்குதலாக பயன்படுத்தி, “திராவிட அரசியல் இந்து/முருக பக்தியை அவமதித்தது” என குற்றம்சாட்டுகின்றன. அதற்கு பதிலாக திமுக, “நாங்கள் கோவில் நிர்வாகம், வசதிகள், சமத்துவ நடவடிக்கைகள் மூலம் முன்னேற்றம் செய்துள்ளோம்” என தங்களை பாதுகாக்கிறது.

---

திருப்பரங்குன்றம், சட்டம் மற்றும் மத உணர்வு

திருப்பரங்குன்றம் தொடர்பான வழக்குகள், நீதிமன்ற உத்தரவுகள், போலீஸ் தடை உத்தரவு, மற்றும் பல்வேறு சமூகங்களின் வழிபாட்டு உரிமை போன்ற விஷயங்களில், ஒவ்வொரு கட்சியும் தங்களை “சட்டத்திற்கும் மரபுக்கும் கட்டுப்பட்டவர்கள்” எனக் காட்டி, எதிரிகளை “மத உணர்வை அரசியலுக்காக தூண்டும் தரப்பு” என சித்தரிக்கிறது.

---

கோவில் நிர்வாகம் மற்றும் தமிழ் வழிபாடு

NTK, “தமிழில் குடமுழுக்கு, கருவறையில் தமிழ் மந்திரம்” போன்ற கோரிக்கைகளுக்காக வழக்குகள் தொடுத்தோம்; தீர்ப்புகள் வந்தாலும் அரசுகள் முழுமையாக செயல்படுத்தவில்லை எனக் கூறி தங்களைப் போராட்ட முன்னோடிகளாகக் காட்டுகிறது.

திமுக, “அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம், தமிழ் மொழியில் அர்ச்சனை, கோவில் வசதிகள் மேம்பாடு, தைப்பூசத்திற்கு சிறப்பு பேருந்துகள்” போன்ற நடவடிக்கைகளை “திராவிட மாடல் ஆட்சியின் சாதனைகள்” என விற்பனை செய்கிறது.

அதிமுக, தைப்பூசத்திற்கு அரசு விடுமுறை வழங்கியது தங்களது சாதனை என கூற, NTK அதற்கான முதற்கோரிக்கை தாங்கள்தான் வைத்தோம் என க்ரெடிட் அரசியலில் ஈடுபடுகிறது.

---

குற்றச்சாட்டு அரசியல்: யார் பக்தி? யார் நாடகம்?

BJP–ADMK கூட்டணி, திமுகவை “கடவுள் மறுப்பாளர்கள், இந்து விரோதிகள்” என சித்தரித்து, மத உணர்வை தேர்தல் வாக்காக மாற்ற முயல்கிறது.

திமுக, BJP–ADMK-ஐ “இந்துத்துவ மதப் பிரிவினை அரசியல்” என குற்றம்சாட்டி, “நாங்கள் இணைக்கும் பக்தி; அவர்கள் பிரிக்கும் பக்தி” என்ற அரசியல் கோட்டைக் கட்டுகிறது.

NTK, இரு தேசிய கூட்டணிகளையும் “ஆரிய–இந்துத் அரசியல்” என சாடி, “முருகன், வேல், தைப்பூசம் — இவை தமிழ் தேசிய அரசியலின் இயல்பான கூறுகள்” என தனித்த அரசியல் அடையாளத்தை வலுப்படுத்துகிறது.

---

இறுதி கேள்வி: 2026-ல் முருக பக்தி யாரை தேர்வு செய்யும்?

இந்த முழு விவாதத்தின் சாரம் ஒரு வரியில் சொல்லப்படலாம்:
“முருக பக்தி, தமிழ் பண்பாட்டு உணர்வு, மத அடையாளம் — இவை 2026 தேர்தலில் எந்த அரசியல் தரப்புக்கு சாதகமாக மாறும்?”

ஒவ்வொரு கட்சியும் தங்களை “மக்கள்–தமிழ்–முருகன்” உணர்வின் உண்மையான வாரிசு என நிரூபிக்க முயல்கிறது.

விவாதத்தை தொகுத்து முடித்த தொகுப்பாளர் சொன்ன உவமை குறிப்பிடத்தக்கது:
பார்வதி தேவி முருகனுக்கு வேல் கொடுத்தது போல, இந்த முறை மக்கள் தங்கள் வாக்கு என்ற “வேலை” யாரிடம் ஒப்படைக்கப் போகிறார்கள்? துன்பத்தை நீக்கும் சக்தி யாரிடம் இருக்கிறது?

அந்த தீர்ப்பு அரசியல் கட்சிகளிடம் இல்லை — அது மக்களின் கையில்தான் உள்ளது.