சீமான் பார்வை: ‘உண்மையான மாற்று அரசியல்’ என நாம் தமிழர் கட்சி

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சூழல் தீவிரமடையும் நிலையில், Seeman தலைமையிலான Naam Tamilar Katchi (நாம் தமிழர் கட்சி - NTK) தன்னை ஒரு சாதாரண மாற்று கட்சியாக அல்லாது, முறையே மாறுபட்ட “அரசியல் முறை” என முன்வைக்கிறது. தலைவர்கள் மாறினால் மட்டும் போதாது; முறைமை மாற வேண்டும் என்பதே அதன் மைய கருத்தாக உள்ளது.

---

இலவச அரசியலைத் தாண்டிய அமைப்பு மாற்றம்

Dravida Munnetra Kazhagam (DMK), All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam (AIADMK), மற்றும் Tamilaga Vettri Kazhagam (TVK) போன்ற கட்சிகள் பண உதவி மற்றும் இலவசங்கள் மூலம் வாக்குகளை ஈர்க்கும் போட்டியில் சிக்கியுள்ளதாக சீமான் விமர்சிக்கிறார்.

இதற்கு மாறாக, NTK பொருளாதார மற்றும் சமூக அமைப்பையே மாற்ற வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. குறுகிய கால நலத்திட்டங்களை விட, நீண்டகால கட்டமைப்பு மாற்றமே தீர்வு எனக் கூறுகிறது.

---

திராவிட அரசியலுக்கு மாற்றாக தமிழ் தேசியம்

NTK தன்னை தேசிய கட்சிகளுக்கும், திராவிட கட்சிகளுக்கும் மாற்றான ஒரே சித்தாந்த அரசியல் என முன்வைக்கிறது. TVK போன்ற புதிய கட்சிகளும் திராவிட சிந்தனை வரம்பிற்குள் தான் இயங்குகின்றன என்ற விமர்சனமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

இந்த நிலையில், சீமான், Periyar E. V. Ramasamy அவர்களின் சிந்தனைகளையும் திறந்தவெளியில் விமர்சித்து, தமிழ் தேசியத்தை மையமாகக் கொண்ட அரசியல் நோக்கை வலுப்படுத்துகிறார்.

---

‘கற்பனைக் கோட்பாடு’ என்ற விமர்சனத்திற்கு பதில்

NTK-வின் பொருளாதாரக் கருத்துகள் “நடைமுறைக்கு அப்பாற்பட்டவை” என்று விமர்சிக்கப்படுகின்றன. இதற்கு சீமான், வரலாற்றில் பல முன்னேற்றங்கள் ஒருகாலத்தில் சாத்தியமற்றவை எனக் கருதப்பட்டதாகக் கூறி பதிலளிக்கிறார்.

“எது நடைமுறையில் சாத்தியமில்லை என்பதைத் துல்லியமாகச் சொல்லுங்கள்; அதை மேம்படுத்த தயார்” என்று அவர் சவால் விடுக்கிறார். முழுக் கொள்கையையே நிராகரிப்பது விவாதத்திலிருந்து தப்பிக்க முயற்சி எனவும் அவர் குற்றம் சாட்டுகிறார்.

---

நலத்திட்டம் vs பணப்பரிமாற்ற அரசியல்

சீமான், உண்மையான நலத்திட்டங்களுக்கும், வாக்கு ஈர்ப்பு பண உதவிகளுக்கும் இடையே தெளிவான வேறுபாட்டை காட்டுகிறார்.

மதிய உணவு, சத்துணவு, காலை உணவு போன்ற திட்டங்கள் சமூக நலனுக்கான அவசியமான முதலீடுகள் என அவர் ஏற்கிறார். ஆனால் மாதாந்திர பண உதவிகள் போன்றவை வாக்கு அரசியலின் கருவிகள் என அவர் விமர்சிக்கிறார்.

மற்றொரு தரப்பு, குறிப்பாக பெண்களுக்கு வழங்கப்படும் உதவித் திட்டங்கள் இன்று சமூக தேவையாக மாறிவிட்டன; அவற்றை எதிர்ப்பது அரசியல் ரீதியாக சாத்தியமில்லை என வாதிடுகிறது.

---

நிதி ஆதாரம்: கடன் மற்றும் வரி விவாதம்

பெரிய அளவிலான நலத்திட்டங்களுக்கும் மாற்று கொள்கைகளுக்கும் நிதி எங்கிருந்து வரும் என்ற கேள்வி எழுகிறது.

இது மேலும் கடன் சுமையா? அல்லது பொதுமக்களுக்கு கூடுதல் வரியா? என்ற சந்தேகங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

இதற்கு சீமான், ஒரு நல அரசின் கடமை மக்களின் அடிப்படை தேவைகளுக்கான வளங்களை திரட்டுவதாகும் என்கிறார். “நாம் ஏற்கனவே கடனில் இருக்கிறோம்” என்பதே ஏழைகளுக்கு நியாயத்தை மறுக்கும் நிரந்தர காரணமாக இருக்க முடியாது என்பதும் அவரது நிலைப்பாடு.

---

விவசாயம், சமத்துவமின்மை மற்றும் கட்டமைப்பு சிக்கல்

விவசாய நிலம் சுமார் 50 லட்சம் ஏக்கரிலிருந்து 35 லட்சம் ஏக்கருக்கு குறைந்திருப்பதையும், அதே சமயம் மக்கள் தொகை அதிகரித்திருப்பதையும் சீமான் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

இதனால், விவசாயத்தை ஒரு முக்கிய பொருளாதார துறையாகவும் வேலைவாய்ப்பு ஆதாரமாகவும் மாற்ற வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

Sri Lanka போன்ற நாடுகளில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடிகளை எடுத்துக்காட்டி, தவறான கொள்கைகள் உணவு பற்றாக்குறைக்கும் சமூக பிரச்சினைகளுக்கும் வழிவகுக்கும் என எச்சரிக்கிறார்.

---

சமூக ஒழுக்கம் vs பழக்கவழக்கம்

TASMAC மதுக்கடைகளுக்கு தினமும் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் செல்வதை எடுத்துக்காட்டாக கொண்டு, “பெரும்பான்மை செய்கிறது என்பதாலே அது சரியானது ஆகாது” என சீமான் கூறுகிறார்.

அரசியல், மக்கள் பழக்கங்களை பின்பற்றுவது மட்டுமல்ல; அவற்றை திருத்தும் பொறுப்பும் உடையது என அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

---

75 ஆண்டுகள் கழித்தும் ஏழ்மை ஏன்?

இந்த விவாதத்தின் மையக் கேள்வி:
சுதந்திரம் அடைந்த 75 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகியும் ஏன் ஏழ்மை மற்றும் பசியை முழுமையாக நீக்க முடியவில்லை?

பசி அனைவருக்கும் பொதுவானதே; ஆனால் அதை தீர்க்க முடியாத நிலை ஏழைகளுக்கே உள்ளது என சீமான் கூறுகிறார். இது “வளர்ந்து வரும் நாடு” என்ற மாதிரியின் அடிப்படை தோல்வியை வெளிப்படுத்துகிறது எனவும் அவர் வாதிடுகிறார்.

---

முடிவு: தேர்தலைத் தாண்டிய அரசியல் விவாதம்

சீமான் மற்றும் NTK முன்வைக்கும் அரசியல், வெறும் தேர்தல் வாக்குறுதிகளைத் தாண்டி ஒரு அடிப்படை கேள்வியை எழுப்புகிறது:

நாம் தற்போதைய முறைமைக்குள் நலன்களை பகிர வேண்டுமா?
அல்லது முறைமையே மாற்றப்பட வேண்டுமா?

இந்தக் கேள்வியே தமிழ்நாட்டின் எதிர்கால அரசியல் திசையை நிர்ணயிக்கக் கூடும்.