“பார்ட்டி பண்டு” அரசியல்: அதிமுகவின் ‘பேக்கேஜ் சிஸ்டம்’-ஐ பின்பற்றிய திமுகவா?

தமிழ்நாட்டு அரசியலில் நீண்ட காலமாக பேசப்பட்டு வந்த “பார்ட்டி பண்டு” என்ற விவகாரம் மீண்டும் பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. சட்டப்பேரவையில் முதலமைச்சர் ஜோசப் விஜய் இந்த விவகாரத்தை நேரடியாக எழுப்பியதைத் தொடர்ந்து, எதிர்க்கட்சியினரின் கடும் எதிர்ப்பும், திமுக உறுப்பினர்களின் வெளிநடப்பும் அரசியல் அரங்கில் புதிய விவாதங்களை உருவாக்கியுள்ளன.

“பார்ட்டி பண்டு” என்றால் என்ன?

பொதுவாக “பார்ட்டி பண்டு” என்பது ஒரு அரசியல் கட்சியின் நிதி திரட்டலைக் குறிக்கும் சொல் அல்ல என்று விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். மாறாக, அரசாங்க ஒப்பந்தங்கள், டெண்டர்கள், நிர்வாக அனுமதிகள் மற்றும் பதவி நியமனங்களுடன் தொடர்புடைய முறைகேடான கமிஷன் வசூலுக்கான உள்ளூர் அரசியல் சொல்லாக இது பயன்படுத்தப்பட்டதாக குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன.

சில சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் முன்னாள் அதிகாரிகள் கூறுவதன்படி, பல்வேறு துறைகளில் ஒப்பந்த மதிப்பின் 10 முதல் 13 சதவீதம் வரை, சில சந்தர்ப்பங்களில் 30 முதல் 40 சதவீதம் வரை தொகைகள் வசூலிக்கப்பட்டதாக குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன. இந்தப் பணம் அரசியல் நிதி மற்றும் தனிப்பட்ட லாபங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.

“பேக்கேஜ் சிஸ்டம்” எவ்வாறு செயல்பட்டது?

இந்த முறையின் மையக் கருத்து “பேக்கேஜ் சிஸ்டம்” எனப்படும் நடைமுறையாகும். சிறிய மற்றும் நடுத்தர அளவிலான பல திட்டங்கள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டு பெரிய டெண்டர்களாக மாற்றப்படுகின்றன. இதன் மூலம் பெரிய நிறுவனங்கள் மட்டுமே போட்டியிடும் சூழல் உருவாகி, உள்ளூர் சிறு ஒப்பந்ததாரர்கள் வெளியேற்றப்படுவதாக விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

மேலும், திட்டங்களின் உண்மையான மதிப்பை விட அதிகமாக மதிப்பீடு செய்யப்படுவதாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன. உதாரணமாக, 10 கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள ஒரு திட்டம் 12 கோடியாக மதிப்பிடப்பட்டு, கூடுதல் தொகை கமிஷன் மற்றும் அரசியல் நிதியாக மாற்றப்படுவதாக கூறப்படுகிறது.

அதேபோல், பள்ளி பராமரிப்பு, சேவை ஒப்பந்தங்கள், பதவி நியமனங்கள், இடமாற்றங்கள் போன்றவற்றிற்கும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட “விலைப்பட்டியல்” இருந்ததாகவும், அனுமதிகள் பெற பணம் செலுத்த வேண்டிய சூழல் உருவாக்கப்பட்டதாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

மக்களுக்கும் நிர்வாகத்திற்கும் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள்

இத்தகைய நடைமுறைகள் அரசுத் திட்டங்களின் செலவை செயற்கையாக உயர்த்துகின்றன. இதன் விளைவாக பொதுமக்களின் வரிப்பணம் திட்டங்களின் தரத்தை உயர்த்துவதற்குப் பதிலாக இடைநிலைக் கமிஷன் அமைப்புகளுக்கு செல்கிறது.

திட்டங்களின் தரம் குறைவது, பணிகள் முழுமையாக நிறைவேறாதது, பொது சேவைகளின் செயல்திறன் பாதிக்கப்படுவது போன்ற விளைவுகளும் ஏற்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், நேர்மையாக செயல்பட விரும்பும் சிறு ஒப்பந்ததாரர்கள் மற்றும் தொழில் நிறுவனங்கள் போட்டியில் பங்கேற்க முடியாமல் பாதிக்கப்படுகின்றன.

பல சிறு தொழில் நிறுவனங்கள் இந்தச் சூழலால் நஷ்டமடைந்ததாகவும், சில நிறுவனங்கள் தங்கள் செயல்பாடுகளை நிறுத்த வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.

அதிமுக – திமுக: ஒரே நடைமுறையா?

இந்த விவகாரத்தில் முக்கியமான குற்றச்சாட்டு என்னவென்றால், முன்பு அதிமுக ஆட்சிக் காலத்தில் இருந்ததாக கூறப்பட்ட “பேக்கேஜ் சிஸ்டம்” பின்னர் திமுக ஆட்சியிலும் தொடர்ந்ததாக விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

அதாவது, ஆட்சிகள் மாறினாலும், ஒப்பந்தங்கள், கமிஷன்கள் மற்றும் அரசியல் நிதி திரட்டும் நடைமுறைகள் மாற்றமின்றி தொடர்ந்ததாக சிலர் குற்றம்சாட்டுகின்றனர். இதன் காரணமாக, ஊழல் என்பது தனிப்பட்ட கட்சிகளின் பிரச்சினை அல்ல; மாறாக நிர்வாக அமைப்புக்குள் வேரூன்றியுள்ள ஒரு கட்டமைப்பு பிரச்சினை என்ற கருத்தும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

சட்டப்பேரவையில் எழுந்த பரபரப்பு

முதலமைச்சர் ஜோசப் விஜய் சட்டப்பேரவையிலேயே இந்த விவகாரத்தை குறிப்பிட்டது அரசியல் ரீதியாக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. எதிர்க்கட்சியினர் உடனடியாக ஆதாரங்களை கோரி எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். இதையடுத்து ஏற்பட்ட கடும் விவாதம் மற்றும் வெளிநடப்பு இந்த விவகாரத்தை மாநில அளவிலான அரசியல் விவாதமாக மாற்றியுள்ளது.

சீர்திருத்தங்களின் அவசியம்

இந்த அமைப்பை முற்றிலும் ஒழிக்க வேண்டுமெனில் வெறும் அரசியல் பேச்சுக்கள் போதாது. டெண்டர் நடைமுறைகளில் முழுமையான வெளிப்படைத்தன்மை, பொதுமக்கள் மற்றும் ஒப்பந்ததாரர்கள் புகார் அளிக்க பாதுகாப்பான அமைப்புகள், சுயாதீன விசாரணை அமைப்புகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான தணிக்கைகள் தேவைப்படுகிறது.

பல ஆண்டுகளாக இந்த முறையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதியும் இழப்பீடும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் எழுகிறது.

மிகப்பெரிய சவால்: ஆதாரங்கள்

இந்த விவகாரத்தில் சட்டரீதியான நடவடிக்கைகள் எடுப்பதில் மிகப்பெரிய தடையாக இருப்பது ஆதாரங்களின் பற்றாக்குறையாகும். பல பரிவர்த்தனைகள் நேரடியாக பதிவு செய்யப்படாமல் இடைத்தரகர்கள், ஒப்பந்த நிறுவனங்கள் மற்றும் மறைமுக கணக்குகள் வழியாக நடைபெற்றதாகக் கூறப்படுவதால், வழக்குகளை நிரூபிப்பது சிரமமாக இருக்கலாம்.

இதனால், விசில் ப்ளோயர்கள், ஆவணங்கள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ புகார்கள் இல்லாமல் குற்றச்சாட்டுகளை நீதிமன்றத்தில் நிரூபிப்பது கடினமான பணியாக இருக்கும்.

முடிவுரை

“பார்ட்டி பண்டு” விவகாரம் என்பது வெறும் அரசியல் குற்றச்சாட்டு மட்டுமல்ல; தமிழ்நாட்டின் நிர்வாகத் தரம், பொது நிதி பயன்பாடு மற்றும் ஜனநாயகத்தின் நம்பகத்தன்மையைத் தொடும் ஒரு முக்கியமான கேள்வியாக மாறியுள்ளது. எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும், அரசுப் பணம் பொதுமக்களின் நலனுக்காகவே செலவிடப்பட வேண்டும் என்ற அடிப்படை கொள்கையை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வு கொண்ட நிர்வாக அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டியது காலத்தின் அவசியமாகும்.