CJP இளைஞர் இயக்கம், NEET சர்ச்சை மற்றும் இந்திய அரசியலின் எதிர்காலம் – ஒரு அரசியல் பார்வை

இந்திய அரசியல் மற்றும் சமூக சூழலில் இளைஞர்களின் பங்கு தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் நிலையில், Gabriel Devadoss மற்றும் Koteeswaran ஆகியோர் அளித்த இந்த பேட்டி பல்வேறு முக்கியமான அரசியல், கல்வி மற்றும் சமூகக் கேள்விகளை முன்வைக்கிறது. குறிப்பாக CJP இளைஞர் இயக்கம், NEET தேர்வு முறைகேடுகள், காவல்துறை நடவடிக்கைகள் மற்றும் தேசிய அரசியல் கட்சிகளின் செயல்பாடுகள் குறித்து அவர்கள் கடுமையான விமர்சனங்களையும் எச்சரிக்கைகளையும் பதிவு செய்கின்றனர்.

CJP இயக்கம்: இளைஞர்களின் புதிய அரசியல் எழுச்சி

டெல்லி ஜந்தர் மந்தரில் நடைபெற்ற CJP இளைஞர்களின் உண்ணாவிரதப் போராட்டம், பேரணி, காவல்துறையின் கண்ணீர்புகை மற்றும் லத்திசார்ஜ் நடவடிக்கைகள் ஆகியவை வெறும் போராட்ட நிகழ்வுகள் அல்ல; இந்திய இளைஞர்களின் புதிய அரசியல் விழிப்புணர்வின் வெளிப்பாடாகவே பார்க்கப்படுகின்றன.

NEET தேர்வில் நேரடியாக பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்கள் மட்டுமின்றி, மாணவர் தற்கொலைகள் மற்றும் கல்வி அநீதிகளால் மனரீதியாக பாதிக்கப்பட்ட பல இளைஞர்களும் இந்த இயக்கத்தில் பங்கேற்கின்றனர். இது ஒரு கல்வி சார்ந்த போராட்டத்தைத் தாண்டி, சமூக நீதிக்கான மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளுக்கான ஒரு "இரண்டாம் சுதந்திரப் போராட்டம்" போன்ற வடிவத்தை எடுத்துள்ளதாக அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

இந்த இயக்கத்தின் முக்கிய முகமாக விளங்கும் Sonam Wangchuk குறித்து அவர்கள் உயர்ந்த மதிப்பீட்டை வழங்குகின்றனர். சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர், சமூக சிந்தனையாளர் மற்றும் மாற்று அரசியல் குரலாக அவரை வர்ணித்து, அவருக்கு எதிராக முன்வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுகளைத் தாண்டி அவர் உருவாக்கிய இயக்கம் வரலாற்றுச் சாட்சியாக நிற்கும் எனக் கூறுகின்றனர்.

காவல்துறை நடவடிக்கைகள் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகள்

ஜந்தர் மந்தர் போராட்டத்தில் காவல்துறை மேற்கொண்ட கண்ணீர்புகை மற்றும் லத்திசார்ஜ் நடவடிக்கைகள் ஜனநாயகத்தின் ஆவிக்கே எதிரானவை என்று பேட்டியாளர்கள் விமர்சிக்கின்றனர்.

போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட இளைஞர்கள் நாட்டின் எதிர்கால தலைமுறையினர் என்பதையும், காவல்துறையினர் அரசியல் உத்தரவுகளை கண்மூடித்தனமாக செயல்படுத்தாமல் குடிமக்கள் என்ற அடிப்படையில் சூழ்நிலையை அணுக வேண்டும் என்பதையும் அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

ஒரு நாட்டில் மக்கள் தெருவில் இறங்கி தங்கள் அடிப்படை உரிமைகளுக்காக போராட வேண்டிய நிலை உருவானால், அது அரசின் நிர்வாகத் தோல்விக்கான தெளிவான அடையாளம் என்றும் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

NEET, மருத்துவக் கல்வி மற்றும் சமூக சமத்துவம்

இந்த பேட்டியின் முக்கிய பகுதி NEET தேர்வு மற்றும் மருத்துவக் கல்வி குறித்த விமர்சனங்களாகும்.

கேள்வித்தாள் கசிவு, தேர்வு முறைகேடுகள் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய மாணவர் உயிரிழப்புகள் குறித்து அரசு போதுமான பொறுப்புணர்வுடன் செயல்படவில்லை என்று அவர்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர். மாணவர்களின் மனநலமும் எதிர்காலமும் பாதிக்கப்பட்ட போதிலும், அடக்குமுறை நடவடிக்கைகள் தொடர்வது கவலைக்குரியது என்கிறார்கள்.

மேலும் மருத்துவக் கல்வி இன்று மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சுமையாக மாறிவிட்டதாக அவர்கள் கருதுகின்றனர். நுழைவுத் தேர்வுகள், பயிற்சி மையங்கள், அதிக கட்டணங்கள் மற்றும் கோடிக்கணக்கான கல்விச் செலவுகள் ஆகியவை மருத்துவர் தொழிலை ஒரு சேவைத் துறையிலிருந்து வணிகத் துறையாக மாற்றியுள்ளதாக அவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

மருத்துவக் கல்லூரிகளில் சேர்வை எளிமைப்படுத்தி, பின்னர் கல்வியின் தரத்தை கடுமையான பாடத்திட்டம் மற்றும் தேர்வுகள் மூலம் உறுதிப்படுத்தலாம் என்ற மாற்று அணுகுமுறையையும் அவர்கள் முன்வைக்கின்றனர். கல்வி மாநில அரசுகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்; மையப்படுத்தப்பட்ட தேர்வு முறை சமத்துவத்தை பாதிக்கிறது என்பதும் அவர்களின் கருத்தாகும்.

தேசிய அரசியல் கட்சிகளின் மீதான நம்பிக்கை நெருக்கடி

இந்திய இளைஞர்களின் தற்போதைய மனநிலையைப் பற்றி பேசும்போது, தேசிய அரசியல் கட்சிகள் மீதான நம்பிக்கை குறைந்து வருவதாக அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

காங்கிரஸ், ஆம் ஆத்மி கட்சி உள்ளிட்ட பல கட்சிகள் மாற்றத்தை வாக்குறுதி அளித்தபோதும் மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளை முழுமையாக நிறைவேற்றவில்லை என்ற ஏமாற்றம் இளைஞர்களிடையே உருவாகியுள்ளதாக அவர்கள் கருதுகின்றனர். இதன் விளைவாக இளைஞர்கள் அரசியல் கட்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்ட மக்கள் இயக்கங்களை நோக்கி நகரத் தொடங்கியுள்ளனர்.

BJP மற்றும் எதிர்கால அரசியல் சவால்கள்

நாட்டில் ஆளும் BJP அரசுக்கு எதிரான அதிருப்தி அதிகரித்து வருவதாகவும், குறிப்பாக இளைஞர்களிடையே உருவாகும் எதிர்ப்பை அரசியல் ரீதியாக கவனிக்க வேண்டிய அவசியம் இருப்பதாகவும் அவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

ஜந்தர் மந்தர், JNU, ராம்லீலா மைதானம் போன்ற இடங்களில் உருவாகும் இளைஞர் இயக்கங்கள் நாடு முழுவதும் பரவினால் அது எதிர்கால தேர்தல் அரசியலில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

இளைஞர் போராட்டங்களை "வெளிநாட்டு சதி" அல்லது "அரசியல் சதி" என்று எளிதில் நிராகரிப்பது ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை உணர்வுகளையே புறக்கணிப்பதாகும் என்றும் அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஊடகங்கள், பயம் மற்றும் அரசியல் பொறுப்பு

இந்தியாவின் பிரதான ஊடகங்கள் அதிகார மையங்களின் குரலாக செயல்படுகின்றன என்ற குற்றச்சாட்டையும் அவர்கள் முன்வைக்கின்றனர். சமூக ஊடகங்களே இன்று மக்கள் சார்ந்த மாற்று ஊடகமாக செயல்படுகின்றன என்று அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

அரசியல்வாதிகள் ஊடகங்களை கட்டுப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, பொதுமக்கள் நேரடியாக கேள்வி கேட்கும் திறந்த உரையாடல்களில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். மக்களின் கேள்விகளை எதிர்கொள்ளத் தயக்கம் இருப்பதே ஊடகக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் அடக்குமுறை நடவடிக்கைகளுக்குக் காரணம் என அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

முடிவுரை

இந்த பேட்டி முழுவதும் ஒலிக்கும் மையச் செய்தி ஒன்றே: ஜனநாயகத்தில் மக்கள் தான் மையம். இளைஞர்களின் குரலைக் கேட்காமல், அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை புறக்கணித்து, போராட்டங்களை அடக்க முயல்வது எந்த ஆட்சிக்கும் நீண்டகால தீர்வாக இருக்க முடியாது.

அரசியல் என்பது மக்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காகவே இருக்க வேண்டும்; மக்களை அரசியல்வாதிகளின் தேவைகளுக்காக பயன்படுத்தும் கருவியாக அல்ல. இளைஞர்களின் கோபம், கேள்விகள் மற்றும் மாற்றத்திற்கான விருப்பம் ஆகியவற்றை புரிந்துகொள்வதே இந்திய ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணியாக இருக்கும்.