1,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழ்நாடு எப்படி இருந்தது? சோழர் காலக் கல்வெட்டுகள் வெளிப்படுத்தும் ஊர் நிர்வாகம், பொருளாதாரம், மக்களின் வாழ்க்கை!

அரசர்களின் போர் வெற்றிகளைத் தாண்டி, சாதாரண மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, ஊர் சபைகளின் செயல்பாடுகள், விவசாயம், வணிகம், கடன் பரிவர்த்தனைகள் என ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தமிழ்ச் சமூகத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவருகின்றன கோவில் கல்வெட்டுகள்.

தமிழ்நாட்டின் வரலாறு என்றாலே சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்களின் ஆட்சி, போர் வெற்றிகள், பிரம்மாண்டமான கோவில்கள் ஆகியவை முதலில் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால், சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த தமிழர்களின் அன்றாட வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது? ஊர்கள் எவ்வாறு நிர்வகிக்கப்பட்டன? வரி வசூல் எப்படி நடைபெற்றது? விவசாயமும் வணிகமும் எவ்வாறு இயங்கின? மக்களிடையே கடன் பரிவர்த்தனைகள் எப்படிக் கையாளப்பட்டன?

இத்தகைய கேள்விகளுக்கு விடையளிக்கும் முக்கிய வரலாற்று ஆதாரங்களாகத் திகழ்கின்றன அக்காலக் கோவில்களிலும் பிற வரலாற்றுச் சின்னங்களிலும் காணப்படும் கல்வெட்டுகள்.

ராஜராஜ சோழன், ராஜேந்திர சோழன் உள்ளிட்ட மன்னர்களின் காலத்தில் தமிழகம் அரசியல் வலிமையிலும், வேளாண்மை, வணிகம், கலை, கட்டடக்கலை ஆகிய துறைகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியைக் கண்டது. இந்த வளர்ச்சியின் பின்னணியில் இருந்த சமூக அமைப்பையும் நிர்வாக முறைகளையும் புரிந்துகொள்ளக் கல்வெட்டுகள் உதவுகின்றன.

மன்னர்களின் வரலாற்றைத் தாண்டி மக்களின் வாழ்க்கை!

கல்வெட்டுகள் என்பது மன்னர்களின் பெயர்களையும் போர் வெற்றிகளையும் பதிவு செய்த ஆவணங்கள் மட்டுமல்ல. அவை நில விற்பனை, வரி விதிப்பு, நில அளவீடு, கோவில்களுக்கான நன்கொடைகள், கடன் ஒப்பந்தங்கள், ஊர் சபைகளின் தீர்மானங்கள் போன்ற பல்வேறு செய்திகளையும் பதிவு செய்துள்ளன.

இன்றைய அரசு நிர்வாகத்தில் காணப்படும் கணக்குப் பராமரிப்பு, சொத்து உரிமை, வரி வசூல், ஒப்பந்தங்கள் போன்றவற்றுக்கு இணையான சில நிர்வாக நடைமுறைகள் அக்காலத்தில் எவ்வாறு செயல்பட்டன என்பதை இக்கல்வெட்டுகள் மூலம் அறிய முடிகிறது.

குறிப்பாக, விழுப்புரம் மாவட்டத்திலுள்ள இலவனாசூர் கோட்டை சிவன் கோவிலில் காணப்படும் கல்வெட்டுகள் சோழர், பாண்டியர், விஜயநகர ஆட்சிக் காலங்கள் குறித்த பல்வேறு வரலாற்றுத் தகவல்களை வழங்குகின்றன.

ஊர் சபைகள்: பொறுப்பும் கணக்குப் பராமரிப்பும்!

சோழர் காலத்தில் ஊர் நிர்வாகத்தில் உள்ளூர் அமைப்புகள் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. நிலம், நீர், வரி, பொதுச் சொத்துகள், கோவில் நிர்வாகம் உள்ளிட்ட விவகாரங்களில் ஊர் சபைகள் செயல்பட்டதைப் பல கல்வெட்டுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

கி.பி. 1116-ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்ததாகக் குறிப்பிடப்படும் ஒரு கல்வெட்டுச் சம்பவம் இதற்கு ஓர் உதாரணம். வரி வசூல் செய்த கணக்கர்கள் பணத்தை ஒப்படைக்காமல் சென்றதாகவும், அதனால் ஏற்பட்ட இழப்பை ஈடுகட்ட அவர்களுடைய நிலம், கிணறு, வீட்டுமனை உள்ளிட்ட சொத்துகளை விற்று நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

இந்த நிகழ்வு, அக்காலத்தில் நிதிப் பொறுப்புணர்வும் கணக்குத் தணிக்கை சார்ந்த நடைமுறைகளும் இருந்ததைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

எனினும், அக்கால ஊர் சபைகள் அனைத்துத் தரப்பு மக்களுக்கும் சமமான பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்கின என்று முடிவுசெய்ய முடியாது. அவற்றின் அதிகாரம், உறுப்பினர் தகுதிகள், சமூகப் பங்கேற்பு ஆகியவை காலம் மற்றும் இடத்தைப் பொறுத்து மாறுபட்டன.

கோவில்கள்: வழிபாட்டைத் தாண்டிய பொருளாதார மையங்கள்!

சோழர் காலத்தில் கோவில்கள் வழிபாட்டுத் தலங்களாக மட்டுமல்லாமல், நில உடைமை, தானியச் சேமிப்பு, நன்கொடைகள், ஊதியங்கள், கலைப் பணிகள் மற்றும் திருவிழாக்கள் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய முக்கிய நிறுவனங்களாகவும் விளங்கின.

கோவில்களுக்கு நிலங்கள் தானமாக வழங்கப்பட்டன. சில இடங்களில் நில வருவாய்கள் குறிப்பிட்ட வழிபாடுகள், விளக்குகள், உணவு வழங்குதல், திருவிழாக்கள் போன்ற பணிகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்டன.

அரசுக்கு வழக்கமாகச் செலுத்த வேண்டிய வரியிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டு, குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காகக் கோவிலுக்கு வழங்கப்பட்ட நிலங்களைப் பற்றிய பதிவுகளும் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகின்றன. இத்தகைய நில ஏற்பாடுகளில் சிலவற்றைக் கல்வெட்டுகள் “குடி நீங்கா தேவதானம்” போன்ற சொற்றொடர்களால் குறிப்பிடுகின்றன; அவற்றின் துல்லியமான பொருள் குறிப்பிட்ட கல்வெட்டின் சூழலைப் பொறுத்து ஆராயப்பட வேண்டும்.

கோவில்களின் மூலம் இசைக் கலைஞர்கள், நடனக் கலைஞர்கள், சிற்பிகள், கட்டடப் பணியாளர்கள், பூசகர்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு பணியாளர்களின் சேவைகளும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன.

எனவே, அக்காலத் தமிழகத்தின் பொருளாதாரத்தையும் கலைப் பண்பாட்டையும் புரிந்துகொள்ள கோவில்களின் பங்கைத் தனியாகப் பார்க்க முடியாது.

விவசாயமும் நீர் மேலாண்மையும்!

காவிரி ஆற்றுப் படுகை உள்ளிட்ட வளமான வேளாண் பகுதிகள் சோழர் அரசின் பொருளாதார வலிமைக்கு முக்கிய ஆதாரமாக இருந்தன. நெல் சாகுபடி, நீர்ப்பாசனம், ஏரிகள், கால்வாய்கள், நில வருவாய் ஆகியவை அக்கால வாழ்க்கையில் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெற்றிருந்தன.

நிலத்தின் பரப்பளவை அளவிடுவதற்கும், அதன் தன்மையைப் பதிவு செய்வதற்கும் பல்வேறு அளவீட்டு முறைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. குழி, மா போன்ற நில அளவீட்டு அலகுகளும், தானியம், பொன், காசு போன்ற பரிமாற்ற மற்றும் கணக்கீட்டு முறைகளும் கல்வெட்டுகளில் இடம்பெற்றுள்ளன.

நிலத்தின் தரம், நீர்ப்பாசன வசதி, பயிரிடப்படும் பயிர்கள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து அதன் பொருளாதார மதிப்பு மாறுபட்டிருக்கலாம்.

இன்றைய தமிழ்நாட்டில் நீர் மேலாண்மை, விவசாய நிலப் பாதுகாப்பு, ஏரிகள் மற்றும் கால்வாய்களின் பராமரிப்பு குறித்து விவாதிக்கும்போதும், பழங்கால நீர் நிர்வாக அமைப்புகளை வரலாற்று நோக்கில் ஆராய்வது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

வணிகமும் கடன் ஒப்பந்தங்களும்!

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழகத்தில் பொருளாதாரப் பரிவர்த்தனைகள் பல்வேறு வடிவங்களில் நடைபெற்றதை கல்வெட்டுகள் காட்டுகின்றன.

வணிகர்கள் கோவில்களுக்குத் தானம் வழங்கியது, குறிப்பிட்ட வழிபாடுகளுக்காகப் பணத்தை முதலீடு செய்தது, கடன் பெற்றது, கடன் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கான பொறுப்புகளை ஏற்றது போன்ற விவரங்கள் கல்வெட்டுகளில் பதிவாகியுள்ளன.

சில ஒப்பந்தங்களில் கடன் பெறுபவருடன் பொறுப்பேற்கும் நபர்களும் இடம்பெற்றனர். கடன் திருப்பிச் செலுத்தப்படாத சூழலில், பொறுப்பேற்றவர் தனது சொத்துகளை விற்று கடனைத் தீர்த்த சம்பவங்களும் பதிவாகியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

இத்தகைய நிகழ்வுகள் அக்காலச் சமூகத்தில் கடன், சொத்து உரிமை, நிதிப் பொறுப்பு போன்றவை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டிருந்ததைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.

ஆனால், இவற்றை இன்றைய வங்கித் துறை அல்லது நவீன நிதிச் சட்டங்களுடன் முழுமையாக ஒப்பிட முடியாது. அக்காலத்தின் சமூக அமைப்பு, சட்ட மரபுகள், பொருளாதாரச் சூழல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அவற்றை மதிப்பிட வேண்டும்.

கலை, பண்பாடு, சமூக வாழ்க்கை!

சோழர் காலத் தமிழகத்தின் சிறப்புகளில் ஒன்றாக அதன் கலை மற்றும் கட்டடக்கலை வளர்ச்சி திகழ்கிறது.

தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோவில் போன்ற பிரம்மாண்டமான கட்டடங்கள், சிற்பங்கள், ஓவியங்கள், இசை, நடனம் ஆகியவை அக்காலத்தின் கலைத் திறனை வெளிப்படுத்துகின்றன.

ராஜராஜ சோழன் காலத்தில் கட்டப்பட்ட தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோவில், அரச அதிகாரம், சமய நம்பிக்கை, கட்டடக்கலை, நிர்வாகத் திறன் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புபட்டிருந்ததற்கான சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது.

அதேவேளை, இந்தப் பிரம்மாண்டமான கட்டடங்களின் பின்னணியில் விவசாயிகள், கைவினைஞர்கள், சிற்பிகள், வணிகர்கள், தொழிலாளர்கள், கோவில் பணியாளர்கள் எனப் பல்வேறு மக்களின் உழைப்பும் பங்களிப்பும் இருந்தன.

அவர்களின் பெயர்கள், பணிகள், தானங்கள், ஊதியங்கள் போன்ற தகவல்கள் கல்வெட்டுகளில் பதிவாகியிருப்பது வரலாற்றை மக்களின் பார்வையில் இருந்து அணுக உதவுகிறது.

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஒழுங்கமைந்த சமூகமா தமிழகம்?

சோழர் காலக் கல்வெட்டுகள் வெளிப்படுத்தும் மிக முக்கியமான உண்மை, அக்காலத் தமிழகம் வெறும் மன்னராட்சியையும் போர் வெற்றிகளையும் மட்டுமே மையமாகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதாகும்.

அங்கு வேளாண்மை சார்ந்த பொருளாதாரம், உள்ளூர் நிர்வாக அமைப்புகள், நில அளவீடு, வரி வசூல், வணிகம், கடன் ஒப்பந்தங்கள், கோவில் நிர்வாகம், கலை மற்றும் பண்பாடு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்து செயல்பட்டன.

இவை அனைத்தும் நவீன ஜனநாயக நிர்வாகத்துக்கு இணையானவை என்று கூற முடியாவிட்டாலும், அக்காலச் சமூகத்தில் நிர்வாக அனுபவமும் பொருளாதார அமைப்புகளும் வளர்ச்சியடைந்திருந்ததை வரலாற்றுச் சான்றுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

கல்வெட்டுகள் என்பது கல்லில் பொறிக்கப்பட்ட பழைய எழுத்துகள் மட்டுமல்ல. அவை ஒரு காலத்தின் சமூக நினைவுகள். மன்னர்களின் சாதனைகளைத் தாண்டி, அன்றாட வாழ்க்கையின் சிக்கல்கள், பொறுப்புகள், பொருளாதாரத் தொடர்புகள், பண்பாட்டு வெளிப்பாடுகள் ஆகியவற்றையும் நமக்குத் தெரியப்படுத்தும் வரலாற்று ஆவணங்கள்.

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த தமிழர்களின் உலகத்தைப் புரிந்துகொள்ள, அரண்மனைகளையும் கோபுரங்களையும் பார்ப்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ள முடியாது; அவற்றின் சுவர்களில் பொறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகளையும் வாசிக்க வேண்டும். ஏனெனில், அந்தக் கல்வெட்டுகளில்தான் மன்னர்களின் வரலாற்றுடன் மக்களின் வாழ்க்கையும் பதிவாகியுள்ளது.