தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணை யாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது? சுமந்திரனைச் சுற்றி எழும் அரசியல் கேள்விகள்!

 


தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணை யாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது? சுமந்திரனைச் சுற்றி எழும் அரசியல் கேள்விகள்!

இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் அரசியல் எதிர்காலம், அவர்களின் தேசிய இன உரிமைகள் மற்றும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் தொடர்பான விவாதங்கள் மீண்டும் தீவிரமடைந்துள்ளன. இந்தச் சூழலில், தமிழரசுக் கட்சியின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவரான எம்.ஏ. சுமந்திரனின் அரசியல் அணுகுமுறை குறித்து எழுப்பப்படும் கேள்விகள் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளன.

தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணையைத் திட்டமிட்டு தேசிய மக்கள் சக்தியிடம் (NPP) ஒப்படைத்துவிட்டாரா சுமந்திரன்? என்ற கேள்வி அரசியல் விமர்சனமாக முன்வைக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், சுமந்திரன் நேரடியாகத் தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணையை NPP-யிடம் ஒப்படைத்ததாகக் கூறியதற்குச் சரிபார்க்கப்பட்ட ஆதாரம் இதுவரை இல்லை.

NPP பெற்ற வாக்குகள் தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணையா?

2024 நாடாளுமன்றத் தேர்தலுக்குப் பின்னர், வடக்கு மற்றும் கிழக்குப் பகுதிகளில் தேசிய மக்கள் சக்தி பெற்ற வாக்குகள் குறித்து பல்வேறு அரசியல் விளக்கங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. தமிழ் மக்கள் பாரம்பரியத் தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளிலிருந்து விலகி NPP-க்கு ஆதரவளித்துள்ளதாக ஒரு தரப்பினர் விளக்கினர்.

ஆனால், இந்த விளக்கத்தை சுமந்திரன் நிராகரித்தார். தமிழ் பகுதிகளில் NPP சுமார் 25 சதவீத வாக்குகளையும், தமிழரசுக் கட்சி சுமார் 20 சதவீத வாக்குகளையும் பெற்றிருந்த நிலையில், NPP-க்கு ஒட்டுமொத்தத் தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணை கிடைத்துவிட்டதாகக் கூறுவது தவறானது என்பதே அவரது வாதமாக இருந்தது.

ஒரு தேர்தலில் குறிப்பிட்ட கட்சி கணிசமான வாக்குகளைப் பெறுவது, அந்த மக்களின் தேசிய அரசியல் கோரிக்கைகளையும் இன உரிமைகள் தொடர்பான நிலைப்பாடுகளையும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டதாகப் பொருள்படாது.

தமிழரசுக் கட்சிக்கு ஆணை கோரிய சுமந்திரன்

2025 உள்ளூராட்சித் தேர்தலை முன்னிட்டு, தமிழ் மக்கள் தமிழரசுக் கட்சிக்கு ஒருங்கிணைந்த ஆதரவை வழங்க வேண்டும் என்று சுமந்திரன் வலியுறுத்தினார்.

தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள் தனித்தனியாகப் போட்டியிடுவதால் தமிழ் மக்களின் வாக்குகள் சிதறுகின்றன என்றும், ஒரே அரசியல் அணியின் கீழ் வாக்குகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

இதன் மூலம் NPP-க்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்று அவர் கோரவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. மாறாக, தமிழரசுக் கட்சியின் அரசியல் பலத்தை அதிகரிக்கவே அவர் முயன்றார்.

முக்கியமான கேள்வி: தமிழர்களின் அரசியல் உரிமைகளுக்கான போராட்டம் எங்கே?

இருப்பினும், சுமந்திரனின் அரசியல் அணுகுமுறை குறித்த விமர்சனங்கள் முடிவுக்கு வந்துவிடவில்லை.

தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணை என்பது தேர்தலில் ஒரு கட்சிக்கு வாக்களிப்பது மட்டுமல்ல. அது வடக்கு, கிழக்கு இணைந்த தமிழர் தாயகக் கோட்பாடு, அதிகாரப் பகிர்வு, சமஷ்டி அரசியல் தீர்வு, நில உரிமை, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கான நீதி, அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை மற்றும் தமிழர்களின் தேசிய இன அடையாளத்தைப் பாதுகாப்பது போன்ற அடிப்படைக் கோரிக்கைகளையும் உள்ளடக்கியது.

எனவே, எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும், தமிழ் மக்களின் அடிப்படை அரசியல் கோரிக்கைகளில் சமரசம் செய்யாமல் அவற்றை முன்னெடுப்பதே தமிழ் அரசியல் தலைமைகளின் பொறுப்பாகும்.

NPP அரசாங்கத்தின் மீது தமிழ் மக்கள் வைத்துள்ள நம்பிக்கையையும், அந்த அரசாங்கம் தமிழ் மக்களின் தேசிய அரசியல் பிரச்சினைகளுக்கு வழங்கியுள்ள தீர்வுகளையும் தனித்தனியாக மதிப்பீடு செய்ய வேண்டும்.

முடிவாக...

சுமந்திரன் தமிழ் மக்களின் அரசியல் ஆணையைத் திட்டமிட்டு NPP-யிடம் ஒப்படைத்தார் என்ற குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்கும் ஆதாரம் இல்லை. மாறாக, NPP தமிழ் மக்களின் முழுமையான அரசியல் ஆணையைப் பெற்றுவிட்டது என்ற கருத்தை அவரே மறுத்துள்ளார்.

ஆனால், தமிழ் மக்களின் அரசியல் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் உரிமை எந்தவொரு தனிநபருக்கோ, கட்சிக்கோ சொந்தமானதல்ல. அது தமிழ் மக்களுக்கே உரியது.

தமிழ் மக்களின் வாக்குகள் எந்தக் கட்சிக்குச் செல்கின்றன என்பதைவிட, அந்த வாக்குகளின் மூலம் முன்வைக்கப்படும் தேசிய அரசியல் கோரிக்கைகள் எவ்வாறு பாதுகாக்கப்படுகின்றன என்பதே முக்கியமான கேள்வியாக இருக்க வேண்டும்.

தமிழர்களின் அரசியல் ஆணை என்பது தேர்தல் வெற்றிக்கான எண்ணிக்கை மட்டுமல்ல; அது ஒரு தேசிய இனத்தின் உரிமை, அடையாளம் மற்றும் எதிர்காலத்திற்கான அரசியல் வெளிப்பாடாகும்.

Post a Comment

0 Comments