தமிழர் தேசம்: நாடு, தேசம், அரசு மற்றும் நேஷன் பில்டிங் குறித்த சிந்தனைகள்

இந்த உரையில் பேசுபவர், “நாடு” (Country), “தேசம்” (Nation), மற்றும் “அரசு” (State) ஆகிய மூன்று கருத்துகளுக்கிடையிலான அடிப்படை வேறுபாடுகளை விளக்குவதன் மூலம் தமிழர் தேசிய அரசியலின் தற்போதைய நிலையை விமர்சன ரீதியாக ஆராய்கிறார். அவரின் மைய வாதம் என்னவெனில், ஒரு தேசம் உருவாகுவதற்கு அரசியல் கோஷங்களோ அல்லது சர்வதேச அங்கீகாரமோ மட்டும் போதாது; மொழி, கல்வி, பொருளாதாரம், தொழில்நுட்பம், சமூக நிறுவனங்கள் போன்ற துறைகளில் நீண்டகால கட்டமைப்பு முயற்சிகள் அவசியம் என்பதாகும்.

நாடு, தேசம், அரசு – மூன்று வேறுபட்ட கருத்துகள்

பேச்சாளரின் விளக்கப்படி, “நாடு” என்பது சர்வதேச அங்கீகாரம், எல்லைகள், அரசியலமைப்பு, நாணயம், படை மற்றும் குடியுரிமை போன்ற வெளிப்புற அரசியல் அம்சங்களால் வரையறுக்கப்படும் அமைப்பு. “அரசு” என்பது அந்த நாட்டை நிர்வகிக்கும் ஆட்சிக் கட்டமைப்பு. ஆனால் “தேசம்” என்பது பொதுவான வரலாறு, மொழி, பண்பாடு, சமூக நினைவுகள் மற்றும் கூட்ட அடையாள உணர்வின் அடிப்படையில் மக்களிடையே உருவாகும் ஆழமான சமூக-அரசியல் ஒற்றுமையாகக் கருதப்படுகிறது.

நேஷன் பில்டிங் மற்றும் ஸ்டேட் பில்டிங்

பேச்சாளர் “நேஷன் பில்டிங்” (Nation Building) மற்றும் “ஸ்டேட் பில்டிங்” (State Building) ஆகியவற்றை வேறுபடுத்துகிறார். ஒரு தேசத்தை கட்டியெழுப்புவது என்பது கல்வி, பொருளாதாரம், தொழில்நுட்பம், மொழி மற்றும் கலாச்சார வளர்ச்சியை மக்கள் தாமே திட்டமிட்டு முன்னெடுப்பதாகும். அதே நேரத்தில், ஒரு அரசை அல்லது நாட்டை உருவாக்குவது எல்லைகள், கொடி, படை மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளை உருவாக்குவதன் மூலம் நிகழலாம். ஆனால் சமூக ரீதியாக ஒருங்கிணைந்த தேச அடையாளம் இல்லாமல் நாடு உருவானால் அது நிலைத்தன்மையற்றதாக மாறும் என அவர் எச்சரிக்கிறார்.

நாடற்ற தேசிய இனங்களின் உதாரணங்கள்

1948-க்கு முன்னர் யூதர்கள் கல்வி, பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக நிறுவனங்களை உருவாக்கி தங்களை ஒரு தேசமாக கட்டியெழுப்பியதை அவர் “நாடற்ற தேசம்” என்ற உதாரணமாகக் குறிப்பிடுகிறார். அதேபோல், சமூக அடித்தளம் பலவீனமாக இருக்கும் நிலையில் உருவான சில நாடுகள் பின்னர் அரசியல் குழப்பங்களையும் உள்நாட்டு மோதல்களையும் சந்தித்ததாக அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

“ஒரு நாடு – இரண்டு தேசம்” என்ற விவாதம்

கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் முன்வைக்கும் “ஒரு நாடு – இரண்டு தேசம்” என்ற அரசியல் கோட்பாடு, கனடாவில் Québec மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் Scotland, Wales போன்ற தேசிய அடையாள விவாதங்களுடன் ஒப்பிட்டு விளக்கப்படுகிறது. ஆனால் “தமிழர் தேசம்” என்று வலியுறுத்துவதற்கு முன், தமிழர் சமூகம் பொருளாதாரம், கல்வி, தொழில்நுட்பம் மற்றும் சமூக அமைப்புகளில் எவ்வளவு வலுவாக கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்ற கேள்வியை அவர் எழுப்புகிறார்.

போருக்குப் பிந்தைய தமிழர் சமூகத்தின் சவால்கள்

விடுதலைப் புலிகள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த காலகட்டத்தில் சட்டம், நிர்வாகம், கல்வி, பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக ஒழுங்கு போன்ற துறைகளில் உருவாக்கப்பட்ட கட்டமைப்புகள் ஒரு வகையான “நேஷன் பில்டிங்” முயற்சிகளாக அவர் மதிப்பிடுகிறார். ஆனால் போருக்குப் பின்னர் அந்த முயற்சிகள் தொடரப்படவில்லை என்றும், நீண்டகால பொருளாதார மற்றும் கல்வி வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு பதிலாக உடனடி நிவாரண அரசியலே மேலோங்கி விட்டதாகவும் அவர் குற்றம் சாட்டுகிறார்.

தற்போதைய தமிழர் சமூகத்தின் பலவீனங்கள்

வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் பொருளாதார வளர்ச்சி, தொழில் முதலீடுகள், தகவல் தொழில்நுட்பம், செயற்கை நுண்ணறிவு, சேவைத் துறை மற்றும் நிர்வாக திறன்களில் போதுமான முன்னேற்றம் இல்லை என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார். சமூக மற்றும் அரசியல் தலைமைகள் நீண்டகால வளர்ச்சி நோக்குடன் செயல்படத் தவறியுள்ளன என்பதே அவரது முக்கிய விமர்சனமாகும்.

“ஒரே இலங்கையர்” என்ற குடியுரிமை தேசியவாதம்

தற்போதைய அரசியல் சூழலில் முன்வைக்கப்படும் “ஒரே இலங்கையர்” என்ற குடியுரிமை அடையாளம் (Civic Nationalism) கோட்பாடு கோட்பாட்டளவில் நேர்மறையானதாக இருந்தாலும், அது தமிழர் தேசிய அடையாளத்தையும் தன்னாட்சி கோரிக்கைகளையும் மங்கச் செய்ய பயன்படுத்தப்படலாம் என்ற அச்சத்தை பேச்சாளர் வெளிப்படுத்துகிறார். அதே நேரத்தில் சிங்கள பௌத்த தேசியவாதமும் இந்த அணுகுமுறையை முழுமையாக ஏற்க வாய்ப்பில்லை என்றும் அவர் கருதுகிறார்.

தமிழர் தேசம் – இன்னும் முடிவடையாத திட்டம்

பேச்சாளரின் பார்வையில், “தமிழர் தேசம்” என்பது இன்னும் நிறைவு பெறாத ஒரு வரலாற்றுத் திட்டமாகும். அது மற்ற இனங்களுக்கு எதிரான திட்டம் அல்ல; மாறாக தமிழர்கள் தங்கள் மொழி, கல்வி, பொருளாதாரம், இயற்கை வளங்கள் மற்றும் சமூக நிறுவனங்களை தாங்களே கட்டியெழுப்பும் உரிமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட முயற்சியாகும்.

முக்கிய முடிவு

இந்த உரையின் மையச் செய்தி, தேசிய அரசியலை தேர்தல் வெற்றிகள், தீர்மானங்கள் அல்லது கோஷங்களால் மட்டும் அளவிட முடியாது என்பதாகும். உண்மையான தேசிய முன்னேற்றம் என்பது பொருளாதாரம், கல்வி, தொழில்நுட்பம், கலாச்சாரம் மற்றும் சமூக நிறுவனங்களை உருவாக்கும் நீண்டகால “நேஷன் பில்டிங்” செயல்முறையாகும். குறிப்பாக உலகம் முழுவதும் வாழும் தமிழ் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள், தொழில்முனைவோர் மற்றும் அறிவுசார் சமூகங்கள் இந்த கட்டமைப்பு முயற்சிகளில் பங்களிக்க வேண்டிய அவசியத்தை பேச்சாளர் வலியுறுத்துகிறார். இதுவே தமிழர் தேசிய அரசியலின் எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணி என அவர் கருதுகிறார்.