ஈழத் தமிழர் அரசியல்: புவிசார் அரசியலைத் தாண்டி உருவாக வேண்டிய புதிய அரசியல் பாதை

ஈழத் தமிழர் அரசியல் உரிமைகள் குறித்த விவாதம் இன்று இலங்கைத் தீவின் உள்நாட்டு அரசியலை மட்டும் சார்ந்ததாக இல்லை. இந்தியா, சீனா, அமெரிக்கா, பிரிட்டன் உள்ளிட்ட பல்வேறு உலக சக்திகளின் புவிசார்-அரசியல், பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார நலன்களுடனும் அது நெருக்கமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. இந்தச் சூழலில், தமிழர் அரசியல் எதிர்காலம் வெளிநாட்டு சக்திகளின் அணுகுமுறையை மட்டும் சார்ந்து இருக்காமல், தன்னுடைய அரசியல் இலக்கு, வரலாற்று ஆதாரங்கள், மக்கள் நலன் மற்றும் சர்வதேசத் தொடர்பாடல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் புதிய பாதையை உருவாக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது.

13வது திருத்தம் – முழுமையான அரசியல் தீர்வா?

இலங்கைத் தமிழர் அரசியல் விவாதத்தில் 13வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம் தொடர்ந்து முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. மாகாண சபை முறைமையின் மூலம் அதிகாரப் பகிர்வு வழங்கப்பட்டாலும், அது தமிழர்களின் நீண்டகால அரசியல் தன்னாட்சி மற்றும் தேசியக் கேள்விக்கு முழுமையான தீர்வாக இருக்குமா என்பது தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படும் கேள்வியாக உள்ளது.

மாகாண சபைகள் நிர்வாக அதிகாரப் பகிர்வுக்கான ஒரு கட்டமைப்பாக இருக்கலாம். ஆனால் தமிழர் அரசியல் உரிமைகள் குறித்த விரிவான கேள்விகள் — நில உரிமை, பாதுகாப்பு, அரசியல் அதிகாரம், வடக்கு–கிழக்கு தொடர்பு, வளங்களின் நிர்வாகம் மற்றும் மக்களின் அரசியல் தீர்மானிக்கும் உரிமை — ஆகியவற்றுக்கு அது போதுமானதா என்பது தனியாக ஆராயப்பட வேண்டிய விஷயம்.

எனவே 13வது திருத்தத்தை ஒரு தொடக்கப் புள்ளியாக பார்க்கிறோமா, இடைக்கால அரசியல் ஏற்பாடாக பார்க்கிறோமா அல்லது இறுதி தீர்வாக பார்க்கிறோமா என்பதில் தமிழர் அரசியல் தரப்புக்குள் தெளிவு தேவைப்படுகிறது.

இந்தியாவின் பங்கு – உரிமைகளுக்கும் புவிசார் அரசியலுக்கும் இடையில்

இந்தியாவின் இலங்கை கொள்கையை மனித உரிமைகள் மற்றும் தமிழர் நலன் என்ற ஒரே கோணத்தில் மட்டுமே புரிந்துகொள்ள முடியாது. இந்தியப் பெருங்கடல் பாதுகாப்பு, இலங்கையின் புவியியல் அமைவிடம், கடல்சார் வர்த்தகப் பாதைகள், பொருளாதார உறவுகள் மற்றும் சீனாவின் இலங்கையிலான வளர்ந்து வரும் செல்வாக்கு போன்ற பல காரணிகள் இந்தியாவின் அணுகுமுறையை நிர்ணயிக்கின்றன.

வடக்கு–கிழக்கு பகுதி இந்தியாவின் தெற்கு பாதுகாப்பு மற்றும் கடல்சார் மூலோபாயத்துடன் தொடர்புடையது. அதேபோல் மலையகத் தமிழர்கள், இந்திய வம்சாவளி சமூகத்துடனான வரலாற்றுத் தொடர்புகள் மற்றும் இலங்கை–இந்தியா பொருளாதார உறவுகளும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

இதனால் தமிழர் தரப்பு இந்தியாவை எதிர்பார்ப்பின் அடிப்படையில் மட்டுமே அணுகாமல், இந்தியாவின் தேசிய நலன்களையும் புரிந்துகொண்டு, தமிழர் அரசியல் உரிமைகளும் இந்தியாவின் பிராந்திய நலன்களும் சந்திக்கும் இடங்களை அடையாளம் காணும் ஒரு நடைமுறை அரசியல் அணுகுமுறையை உருவாக்க வேண்டும்.

மேற்குலகின் நல்லிணக்க அரசியலும் தமிழர் தேசியக் கேள்வியும்

பிரிட்டன், ஜெர்மனி, நோர்வே உள்ளிட்ட மேற்கத்திய நாடுகள் இலங்கையில் மனித உரிமைகள், நல்லிணக்கம், அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தம் மற்றும் ஜனநாயக ஆட்சி போன்றவற்றை தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றன.

ஆனால் “நல்லிணக்கம்” என்ற அரசியல் மொழி, தமிழர் தேசியக் கேள்வியின் அடிப்படையான அரசியல் காரணிகளைத் தீர்க்கிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

நல்லிணக்கம் என்பது வெறுமனே சமூகங்களுக்கிடையே நல்ல உறவை உருவாக்குவது மட்டுமல்ல. கடந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட அரசியல் மற்றும் மனித உரிமை பிரச்சினைகளுக்கான உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வது, நீதியை உறுதி செய்வது, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் குறித்த உண்மையை வெளிக்கொணர்வது, நில உரிமைகளைப் பாதுகாப்பது மற்றும் எதிர்காலத்தில் மீண்டும் அநீதி ஏற்படாத வகையில் அரசியல் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதும் அதில் அடங்கும்.

வரலாற்றை உணர்ச்சியாக அல்ல, ஆதாரமாக அணுக வேண்டும்

ஈழத் தமிழர் அரசியல் உரிமைகள் குறித்த விவாதத்தில் வரலாறு முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. யாழ்ப்பாண அரசின் வரலாறு, காலனித்துவ ஆட்சிக்கு முந்தைய அரசியல் அமைப்புகள், பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கால நிர்வாக மாற்றங்கள், சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய அரசியல் விவாதங்கள் மற்றும் தமிழர் பிரதிநிதிகளின் வரலாற்று ஆவணங்கள் ஆகியவை முறையாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.

வரலாற்றை வெறும் உணர்ச்சியைத் தூண்டும் கருவியாகப் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, கல்வியியல் ஆய்வு, ஆவணப்படுத்தல் மற்றும் சர்வதேச அளவில் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் முன்வைப்பது அவசியம்.

ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் வரலாறு எவ்வளவு வலிமையானதாக இருந்தாலும், அது உலகளவில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வகையில் ஆவணப்படுத்தப்படாவிட்டால் அதன் அரசியல் தாக்கம் குறைந்து விடும்.

தமிழர் அரசியலின் மிகப்பெரிய சவால் – ஒருங்கிணைப்பு

இன்றைய சூழலில் தமிழர் அரசியல் தரப்பின் முக்கியமான சவால்களில் ஒன்று ஒருங்கிணைப்பு இல்லாமையாகும்.

ஒருபுறம் 13வது திருத்தம் குறித்து பேசப்படுகிறது. மற்றொரு புறம் சமஸ்டி கோரிக்கை முன்வைக்கப்படுகிறது. இன்னொரு தரப்பில் தனிநாடு குறித்த அரசியல் இலக்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது. இத்தகைய பல்வேறு நிலைப்பாடுகள் ஜனநாயக அரசியலில் இயல்பானவையாக இருந்தாலும், சர்வதேச அரங்கில் தமிழர் தரப்பின் குறைந்தபட்ச பொதுக் கோரிக்கை என்ன என்பது தெளிவாக இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

ஒரே அரசியல் கருத்து அனைவருக்கும் இருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை; ஆனால் பொதுவான குறைந்தபட்ச அரசியல் இலக்கு இருக்க வேண்டும்.

அந்த குறைந்தபட்ச பொதுநிலையை உருவாக்குவதுதான் எதிர்கால தமிழர் அரசியலின் முக்கிய பணியாக இருக்கலாம்.

புலம்பெயர் தமிழர்களின் வலிமையை ஒருங்கிணைக்க வேண்டிய நேரம்

உலகின் பல நாடுகளில் வாழும் புலம்பெயர் தமிழர்கள் கல்வி, தொழில்நுட்பம், சட்டம், மருத்துவம், தொழில், ஊடகம், ஆராய்ச்சி மற்றும் பொருளாதாரம் போன்ற துறைகளில் குறிப்பிடத்தக்க திறன்களைக் கொண்டுள்ளனர்.

ஆனால் இந்த வளங்கள் பல்வேறு அமைப்புகளாகப் பிரிந்து செயல்படும்போது அதன் முழுமையான தாக்கத்தை உருவாக்குவது கடினமாகிறது.

ஒருங்கிணைந்த முறையில் செயல்பட்டால், புலம்பெயர் சமூகத்தால்:

1. சர்வதேச ஊடகத் தொடர்புகளை வலுப்படுத்த முடியும்.

2. மனித உரிமை ஆவணங்களைத் தயாரிக்க முடியும்.

3. சர்வதேச சட்ட நிபுணர்களுடன் பணியாற்ற முடியும்.

4. அரசியல் மற்றும் தூதரகத் தொடர்புகளை மேம்படுத்த முடியும்.

5. வடக்கு–கிழக்கு மக்களின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு முதலீடு செய்ய முடியும்.

6. கல்வி மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிக்க முடியும்.

இதன் மூலம் உணர்ச்சிவசப்பட்ட அரசியல் பிரச்சாரத்தைத் தாண்டி ஆதாரபூர்வமான, அறிவுசார் மற்றும் நீண்டகால சர்வதேச அரசியல் செயற்பாடு உருவாக முடியும்.

உணர்ச்சி அரசியலைத் தாண்டி ஆதாரபூர்வமான செயற்பாடு

காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர், நில உரிமை, மீனவர் வாழ்வாதாரம், இராணுவமயமாக்கல், மனித உரிமைகள் மற்றும் போருக்குப் பிந்தைய நீதி போன்ற பிரச்சினைகள் தொடர்ந்து பேசப்படுகின்றன.

ஆனால் இவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி பிரச்சினைகளாக மட்டுமே பேசப்படாமல், ஆதாரங்களுடன் தொடர்ந்து ஆவணப்படுத்தப்பட்டு, சட்டம், ஊடகம், மனித உரிமை அமைப்புகள் மற்றும் சர்வதேச நிறுவனங்கள் வழியாக முறையான நடவடிக்கைகளாக மாற்றப்பட வேண்டும்.

ஒரு பிரச்சினையைப் பற்றி பேசுவது அரசியல் செயற்பாட்டின் தொடக்கம் மட்டுமே; அதை ஆதாரமாக மாற்றி, கொள்கையாக மாற்றி, சர்வதேச நடவடிக்கையாக மாற்றுவதுதான் அடுத்த கட்டம்.

இலங்கையின் எதிர்காலம் – பன்மைத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்வதில் உள்ளது

இலங்கையின் நிலையான அரசியல் எதிர்காலம் எந்த ஒரு சமூகத்தின் வெற்றியிலும் மற்றொரு சமூகத்தின் தோல்வியிலும் அமைய முடியாது.

தமிழர்கள், சிங்களர்கள், முஸ்லிம்கள், மலையகத் தமிழர்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து சமூகங்களின் வரலாற்று, மொழி, பண்பாட்டு மற்றும் அரசியல் தனித்துவங்களை அங்கீகரிக்கும் ஒரு பன்மைத்துவ ஜனநாயக அமைப்பு தேவைப்படுகிறது.

உண்மையான நல்லிணக்கம் என்பது கடந்த காலத்தை மறப்பது அல்ல. மாறாக, கடந்த காலத்தை நேர்மையாக எதிர்கொண்டு, உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, நீதியை வழங்கி, எதிர்காலத்தில் சமத்துவமான அரசியல் அமைப்பை உருவாக்குவதாகும்.

பொருளாதார வலிமையும் அரசியல் உரிமையும்

அரசியல் உரிமைகள் குறித்து பேசும்போது பொருளாதார வளர்ச்சியை புறக்கணிக்க முடியாது.

வடக்கு–கிழக்கில் தொழில், முதலீடு, கல்வி, தொழில்நுட்பம், வேலைவாய்ப்பு, விவசாயம், மீன்பிடி மற்றும் சிறு தொழில்கள் வளர வேண்டும். இளைஞர்களுக்கு தங்கள் சொந்த மண்ணிலேயே எதிர்காலத்தை உருவாக்கக்கூடிய வாய்ப்புகள் கிடைக்க வேண்டும்.

அரசியல் பாதுகாப்பும் பொருளாதார பாதுகாப்பும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவை.

மக்கள் தங்கள் நிலம், வளங்கள் மற்றும் எதிர்காலத்தின் மீது நம்பிக்கையுடன் வாழக்கூடிய சூழலை உருவாக்குவது அரசியல் உரிமைப் போராட்டத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக இருக்க வேண்டும்.

புதிய தலைமுறைக்கான புதிய அரசியல் சிந்தனை

ஈழத் தமிழர் அரசியல் எதிர்காலம் கடந்த காலத்தின் அரசியல் மொழியை மட்டும் மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்துவதில் இருக்கக்கூடாது. புதிய தலைமுறை எதிர்கொள்ளும் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, தொழில்நுட்பம், பொருளாதாரம், உலகமயமாக்கல் மற்றும் அடையாளம் போன்ற பிரச்சினைகளையும் அரசியல் உரையாடலுக்குள் கொண்டு வர வேண்டும்.

தமிழர் அரசியல் உலக அரசியலைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதே நேரத்தில் உலகம் தமிழர் அரசியலைப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் தெளிவான மொழியில் தன்னுடைய கோரிக்கைகளை முன்வைக்க வேண்டும்.

முடிவுரை

ஈழத் தமிழர் அரசியல் உரிமைகள் என்பது ஒரு சமூகத்தின் கடந்தகால வரலாற்றை மட்டும் சார்ந்த கேள்வி அல்ல. அது ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள், அரசியல் பிரதிநிதித்துவம், தன்னாட்சி, பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் எதிர்கால தலைமுறைகளின் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது.

இந்தியாவோ, மேற்குலக நாடுகளோ அல்லது வேறு எந்த உலக சக்தியோ தமிழர் பிரச்சினையை தங்கள் புவிசார்-அரசியல் நலன்களின் அடிப்படையில் அணுகலாம். அது சர்வதேச அரசியலின் இயல்பாக இருக்கலாம்.

ஆனால் அதனால் தமிழர் தரப்பு தன்னுடைய அரசியல் பாதையை வெளிநாட்டு சக்திகளின் முடிவுகளுக்கே ஒப்படைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

வரலாற்றுத் தெளிவு, ஒருங்கிணைந்த அரசியல், ஆதாரபூர்வமான செயற்பாடு, சர்வதேசத் தொடர்பாடல், பொருளாதார வலிமை மற்றும் மக்கள் மைய அணுகுமுறை — இவை அனைத்தையும் இணைத்தால்தான் ஈழத் தமிழர் அரசியல் தனது எதிர்காலத்தை தானே வடிவமைக்கும் வலிமையைப் பெற முடியும்.

இறுதியில், கேள்வி “உலக வல்லரசுகள் தமிழர்களுக்காக என்ன செய்யப் போகின்றன?” என்பதல்ல.

“தமிழர் தரப்பு தனது உரிமைகள், எதிர்காலம் மற்றும் மக்களின் நலனுக்காக எவ்வளவு தெளிவாகவும், ஒருங்கிணைந்தும், அறிவார்ந்தும் செயல்படப் போகிறது?” என்பதே முக்கியமான கேள்வியாகிறது.