மெட்ராஸ் – மாதரசன்பேட்டை எனும் சென்னை: கடந்த காலத்தை மறக்காமல் முன்னேறும் நகரம்

சென்னை என்பது ஒரு நவீன பெருநகரம் மட்டுமல்ல. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகாலத் தமிழர் வரலாறு, கடல் வாணிபம், கோயில் பண்பாடு, சமய நல்லிணக்கம், காலனித்துவ ஆட்சி, சமூகநீதி இயக்கங்கள், திராவிட அரசியல், திரைப்படம், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மற்றும் வேகமான நகரமயமாக்கல் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று கலந்துள்ள ஒரு உயிரோட்டமுள்ள வரலாற்று நகரம்.

இன்று நாம் சென்னை என்று அழைக்கும் இந்த நகரம், வரலாற்றில் மெட்ராஸ் என்ற பெயராலும் அறியப்பட்டது. ஆனால் மெட்ராஸின் வரலாறு 1639-ல் ஆங்கிலேயர்கள் வந்ததிலிருந்து மட்டும் தொடங்கவில்லை. மயிலாப்பூர், திருவொற்றியூர், திருவான்மியூர், திருவல்லிக்கேணி, பல்லாவரம் போன்ற பல பழமையான குடியிருப்புகளும் பண்பாட்டு மையங்களும் அதற்கு முன்பே இப்பகுதியில் இருந்தன.

எனவே “மெட்ராஸ் – மாதரசன்பேட்டை எனும் சென்னை” என்பது பெயர் மாற்றத்தின் கதை மட்டுமல்ல. பல நூற்றாண்டுகளாக தொடர்ந்து புதிய அடுக்குகளைச் சேர்த்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு நகரத்தின் வரலாறு.

சென்னைக்கு முன்பே இருந்த மதராசு பகுதி

சென்னை மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறப் பகுதிகளில் மனிதர்கள் வாழ்ந்ததற்கான வரலாறு மிகப் பழமையானது.

மயிலாப்பூர், திருவொற்றியூர், திருவான்மியூர், திருவல்லிக்கேணி, பல்லாவரம் போன்ற இடங்கள் தனித்துவமான வரலாற்றையும், சமய மரபுகளையும், வணிகத் தொடர்புகளையும் கொண்டிருந்தன.

கொரோமண்டல் கடற்கரைப் பகுதி பண்டைய காலத்திலிருந்தே கடல் வாணிபத்தின் முக்கிய மையமாக இருந்தது. குறிப்பாக நெசவு, துணி உற்பத்தி, சாயம், களம்காரி மற்றும் பல்வேறு கைவினைப் பொருட்கள் இப்பகுதியின் பொருளாதாரத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்தன.

இந்த வணிக வளமே ஐரோப்பிய வர்த்தக நிறுவனங்களின் கவனத்தை இந்தப் பகுதிக்கு ஈர்த்தது.

1639ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேய கிழக்கிந்திய கம்பெனி இப்பகுதியில் வணிகக் குடியிருப்பை உருவாக்கியது. பின்னர் கோட்டையும் நிர்வாக அமைப்புகளும் வளர்ந்து, மெட்ராஸ் நகரம் உருவெடுத்தது.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான உண்மையை நாம் மறக்கக் கூடாது:

ஆங்கிலேயர்கள் ஒரு வெற்றிடமான நிலத்தில் நகரத்தை உருவாக்கவில்லை. ஏற்கனவே இருந்த தமிழர் வாழ்வியல், வணிகம் மற்றும் பண்பாட்டு நிலப்பரப்பின் மீது ஒரு புதிய காலனித்துவ அடுக்கை உருவாக்கினர்.

மெட்ராஸ் / மாதரசன்பேட்டை: தமிழ்நிலத்தோடு நெருக்கமான பெயர்

மெட்ராஸ், மெட்ராஸ்பட்டினம், மாதரசன்பேட்டை, சென்னை ஆகிய பெயர்களைப் பற்றிய விவாதம் வெறும் பெயர் விவாதம் அல்ல.

அது இந்த நகரம் உருவான மொழி, பண்பாடு மற்றும் வரலாற்று நிலப்பரப்பைப் பற்றிய விவாதமும் ஆகும்.

“மெட்ராஸ்” என்ற பெயரின் துல்லியமான தோற்றம் குறித்து வரலாற்று ஆய்வாளர்களிடையே பல்வேறு கருத்துகள் உள்ளன. மெட்ராஸ்பட்டினம் போன்ற வரலாற்றுக் குறிப்புகளும் பல்வேறு விளக்கங்களுக்கு இடமளிக்கின்றன.

“மாதரசன்பேட்டை” என்ற கருத்து, இந்தப் பெயரின் வளர்ச்சியில் தமிழ் மொழியியல் மற்றும் உள்ளூர் குடியிருப்பு மரபுகளின் தாக்கம் இருந்திருக்கலாம் என்ற பார்வையை முன்வைக்கிறது. பேட்டை என்பது தமிழில் குடியிருப்பு, வணிகப் பகுதி அல்லது குறிப்பிட்ட ஒரு உள்ளூர் பகுதிக்கான பெயராக வரலாற்றில் பயன்படுத்தப்பட்ட சொல்.

ஆனால் இதன் சொற்பிறப்பை உறுதியான வரலாற்றுச் சான்றாக முன்வைப்பதைவிட, மெட்ராஸ் என்ற நகரம் தமிழ்ச் சமூக மற்றும் பொருளாதார சூழலுக்குள் வளர்ந்தது என்பதே முக்கியமான வரலாற்றுப் பார்வையாகும்.

ஆங்கிலேயர்கள் தமிழர் வணிகர்கள், நெசவாளர்கள், கைவினைஞர்கள், உள்ளூர் ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் பல்வேறு சமூகங்களுடன் தொடர்பு கொண்டு தங்களது வணிக மையத்தை வளர்த்தனர்.

அதனால்,

மெட்ராஸ் தமிழ்நிலத்திலிருந்து தனித்து உருவான நகரம் அல்ல; தமிழ்நிலத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணிக்குள் வளர்ந்த நகரம்.

பழைய தமிழ்க் குடியிருப்புகளும் வளர்ந்த மெட்ராஸும்

கோட்டை செயின்ட் ஜார்ஜை மையமாகக் கொண்டு வளர்ந்த மெட்ராஸ், காலப்போக்கில் மயிலாப்பூர், திருவல்லிக்கேணி, திருவொற்றியூர், திருவான்மியூர் உள்ளிட்ட பழைய குடியிருப்புகளுடன் இணைந்தது.

இந்தப் பகுதிகள் ஒவ்வொன்றும் தங்களுக்கென கோயில்கள், சமய மரபுகள், வணிகச் செயல்பாடுகள் மற்றும் சமூக அமைப்புகளைக் கொண்டிருந்தன.

இவ்வாறு பழைய குடியிருப்புகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து வளர்ந்ததன் விளைவாகவே இன்றைய பெருநகர சென்னை உருவானது.

எனவே இன்றைய சென்னை என்பது ஒரே இடத்தில் இருந்து விரிவடைந்த நகரம் அல்ல.

அது பழமையான குடியிருப்புகள் + காலனித்துவ மெட்ராஸ் + தொழில்துறை நகரம் + சமூகநீதி இயக்கங்களின் நகரம் + சினிமா நகரம் + நவீன தொழில்நுட்ப நகரம் ஆகிய பல அடுக்குகளின் இணைவு.

தமிழ்நிலத்திற்குள் உருவான ஒரு பன்முக நகரம்

மெட்ராஸ் தமிழ்ப் பண்பாட்டு நிலப்பரப்பில் வளர்ந்தாலும், காலப்போக்கில் அது இந்தியாவின் மிக முக்கியமான பன்முக நகரங்களில் ஒன்றாக மாறியது.

தமிழர்கள் மட்டுமல்லாமல் தெலுங்கு பேசும் மக்கள், ஆங்கிலேயர்கள், ஆங்கிலோ-இந்தியர்கள், முஸ்லிம்கள், ஆர்மீனியர்கள் மற்றும் பல்வேறு சமூகங்கள் நகரத்தின் வளர்ச்சியில் பங்களித்தனர்.

துறைமுகம், வணிகம், கல்வி, நிர்வாகம், தொழில் மற்றும் பின்னர் திரைப்படத் துறை ஆகியவை மெட்ராஸை ஒரு முக்கியமான பெருநகரமாக மாற்றின.

இதனால் மெட்ராஸ் ஒரே நேரத்தில் தமிழ் நகரமாகவும், இந்திய நகரமாகவும், காலனித்துவ நகரமாகவும், பன்முக நகரமாகவும் வளர்ந்தது.

இந்த பன்முகத்தன்மையே பின்னர் சென்னையின் மிகப்பெரிய பலமாக மாறியது.

சென்னை: பெயர் மாறினாலும் வரலாறு மாறவில்லை

பின்னர் “சென்னை” என்ற பெயர் அதிகாரப்பூர்வ அடையாளமாக நிலைபெற்றது.

இன்றைய நவீன நகரத்தின் அடையாளமாக சென்னை என்ற பெயர் வலுவாக நிலைத்துள்ளது. குறிப்பாக தமிழ்நாட்டின் மொழி மற்றும் பண்பாட்டு அடையாளத்துடன் “சென்னை” என்ற பெயர் நெருக்கமாக இணைந்துள்ளது.

ஆனால் சென்னை என்ற பெயரை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக மெட்ராஸை மறந்துவிட வேண்டிய அவசியமில்லை.

மெட்ராஸ் ஒரு வரலாற்று அடுக்கு. சென்னை அதன் அடுத்தடுத்த வளர்ச்சியின் அடுக்கு.

மெட்ராஸ் காலனித்துவ நிர்வாகம், கடல் வாணிபம், தொழில், கல்வி மற்றும் நகரமயமாக்கலின் வரலாற்றை பிரதிபலிக்கிறது.

சென்னை சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளம், சமூக மாற்றம், திராவிட அரசியல் மற்றும் உலகளாவிய தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியை பிரதிபலிக்கிறது.

எனவே கேள்வி “மெட்ராஸ் அல்லது சென்னை?” என்பதாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

அதற்கு பதிலாக:

“மெட்ராஸும் சென்னையும் இணைந்து இந்த நகரத்தின் முழுமையான வரலாற்றை எவ்வாறு உருவாக்கின?”

என்பதே சரியான கேள்வியாக இருக்கலாம்.

சமய நல்லிணக்கம்: சென்னையின் உயிர்

சென்னையின் தனித்துவமான அடையாளங்களில் ஒன்று அதன் சமயப் பன்முகத்தன்மை.

கோயில்கள், தேவாலயங்கள், மசூதிகள், தர்காக்கள் என பல்வேறு சமய நிறுவனங்கள் நகரத்தின் அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக உள்ளன.

மயிலாப்பூர், திருவொற்றியூர், சாந்தோம் போன்ற பகுதிகள் பல நூற்றாண்டுகளாக மதம், பண்பாடு மற்றும் சமூக வாழ்வின் பல அடுக்குகளைத் தாங்கி வருகின்றன.

சென்னையின் வலிமை ஒரே ஒரு பண்பாட்டை முன்னிறுத்துவதில் இல்லை.

பல பண்பாடுகளை தன்னுள் ஏற்றுக்கொண்டு அவற்றுடன் இணைந்து வாழ்வதில்தான் அதன் வலிமை இருக்கிறது.

கட்டிடக்கலை: நகரமே ஒரு வரலாற்றுப் புத்தகம்

சென்னையின் கட்டிடக்கலை நகரத்தின் வரலாற்றை நேரடியாகப் பதிவு செய்கிறது.

திராவிடக் கோயில் கட்டிடக்கலை, காலனித்துவ கட்டிடங்கள், இந்தோ-சாரசெனிக் கட்டிடங்கள், நியோ-கிளாசிக்கல் கட்டிடங்கள், ஆர்ட் டெகோ கட்டிடங்கள் மற்றும் நவீன கட்டிடக்கலை ஆகியவை ஒரே நகரத்தில் காணப்படுகின்றன.

சேப்பாக்கு அரண்மனை இந்தோ-சாரசெனிக் கட்டிடக்கலை வளர்ச்சியின் முக்கியமான முன்னோடிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

ரிப்பன் கட்டிடம் நியோ-கிளாசிக்கல் கட்டிடக்கலையின் முக்கிய அடையாளமாகத் திகழ்கிறது.

ஒவ்வொரு கட்டிடமும் வெறும் கட்டிடம் அல்ல.

அவை அந்தந்த காலத்தின் அரசியல், பொருளாதாரம், சமூக மாற்றம் மற்றும் நவீனத்துவத்தின் அடையாளங்கள்.

ஆனால் இன்று வேகமான நகரமயமாக்கலால் பல பழமையான கட்டிடங்கள் அழிந்து வருகின்றன.

நவீன கட்டிடங்கள் தேவை.

ஆனால் நவீனமயமாக்கல் என்பது நகரத்தின் நினைவுகளை அழிப்பதாக இருக்கக் கூடாது.

சமூகநீதி இயக்கமும் தமிழக அரசியலும்

மெட்ராஸ் மற்றும் சென்னையின் வரலாறு தமிழகத்தின் சமூக மற்றும் அரசியல் மாற்றங்களுடன் பிரிக்க முடியாத வகையில் இணைந்துள்ளது.

சமூகநீதி, சமத்துவம், கல்வி மற்றும் அரசுப் பணிகளில் பிரதிநிதித்துவம் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட இயக்கங்கள் தமிழகத்தில் வலுவாக வளர்ந்தன.

பின்னர் பெரியார் ஈ.வெ. ராமசாமியின் சுயமரியாதை இயக்கம் சமூகப் படிநிலைகளை கேள்விக்குள்ளாக்கி சமத்துவம், சுயமரியாதை மற்றும் பகுத்தறிவை முன்னிறுத்தியது.

அறிஞர் அண்ணா இந்த சிந்தனைகளை ஒரு பெரும் மக்கள் அரசியல் இயக்கமாக மாற்றினார்.

இதன் மூலம் தமிழகத்தில் ஒரு தனித்துவமான அரசியல் கலாச்சாரம் உருவானது.

சினிமாவும் அரசியலும்: மெட்ராஸ் உருவாக்கிய தனித்துவம்

தமிழக அரசியலின் மிக முக்கியமான தனிச்சிறப்புகளில் ஒன்று சினிமாவுக்கும் அரசியலுக்கும் இடையிலான உறவு.

நாடகம், அரசியல் பேச்சு, எழுத்து, திரைப்படம், வசனம் மற்றும் ரசிகர் மன்றங்கள் இணைந்து ஒரு வலுவான மக்கள் தொடர்பு அமைப்பை உருவாக்கின.

எம்.ஜி.ஆர்., மு.கருணாநிதி, சிவாஜி கணேசன் போன்றவர்கள் இந்த மாற்றத்தின் முக்கியமான முகங்களாக இருந்தனர்.

எம்.ஜி.ஆர். திமுகவிலிருந்து பிரிந்து அதிமுகவை உருவாக்கிய பின்னர் தமிழக அரசியலின் போக்கு புதிய பரிமாணத்தைப் பெற்றது.

தமிழகத்தில் நடிகர்கள் அரசியலுக்கு வருவது வெறும் புகழின் விளைவு அல்ல. அதன் பின்னால் பல தசாப்தங்களாக உருவான நாடகம், சினிமா, சமூக இயக்கங்கள், அரசியல் சிந்தனை, வசனக் கலாச்சாரம் மற்றும் ரசிகர் மன்ற அமைப்புகள் இருந்தன.

சென்னை நகரத்தின் மறக்கப்பட்ட அடித்தளம் – நீர்

சென்னையின் வரலாறு நமக்கு வழங்கும் மிக முக்கியமான பாடங்களில் ஒன்று நீரின் முக்கியத்துவம்.

கொசஸ்தலையாறு, கூவம் மற்றும் அடையாறு ஆகிய ஆறுகளுடன் இணைந்த நீரியல் அமைப்பு, ஏரிகள், குளங்கள், கண்மாய்கள், கிணறுகள், சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் மழைநீர் வடிகால் அமைப்புகள் ஆகியவை வரலாற்றில் நகரத்தின் இயற்கையான நீர் உள்கட்டமைப்பாக இருந்தன.

ஆனால் நகர வளர்ச்சி வேகமடைந்தபோது பல நீர்நிலைகள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டன அல்லது நிரப்பப்பட்டன.

இயற்கையான நீர்வழிகள் மாற்றப்பட்டன.

மயிலாப்பூரின் பழைய நீண்ட ஏரி பகுதியின் மீது டி.நகர் வளர்ந்தது என்பது இந்த நகரமயமாக்கலின் குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

இயற்கையான நீர்வழிகள் அழிக்கப்பட்டால் நீர் மறைந்து விடாது.

மழை அதிகமாக பெய்யும்போது அது தன் பழைய பாதையைத் தேடி வரும்.

இதனால்தான் சென்னை ஒருபுறம் குடிநீர் பற்றாக்குறையையும் மறுபுறம் வெள்ளத்தையும் எதிர்கொள்கிறது.

நீர்ப் பாதுகாப்பு என்பது புதிய நீரைக் கொண்டு வருவது மட்டுமல்ல

சென்னை கிருஷ்ணா நீர், வீராணம் போன்ற வெளிப்புற நீர்வளத் திட்டங்களையும், கடல்நீரை குடிநீராக்கும் உப்புநீக்குத் தொழில்நுட்பத்தையும் பயன்படுத்தி வருகிறது.

மழைநீர் சேகரிப்பும் முக்கியமான நடவடிக்கையாக அமைந்துள்ளது.

இந்தத் திட்டங்கள் அவசியமானவை.

ஆனால் அவை நகரத்தின் இயற்கையான நீர் அமைப்புகளுக்கு மாற்றாக இருக்க முடியாது.

ஏரி என்பது காலி நிலம் அல்ல.

சதுப்பு நிலம் என்பது பயனற்ற நிலம் அல்ல.

மழைநீர் வடிகால் பாதை என்பது ஆக்கிரமிக்கக்கூடிய இடம் அல்ல.

அவை அனைத்தும் நகரத்தின் முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகள்.

சென்னையின் எதிர்கால நீர்ப் பாதுகாப்பு நவீன பொறியியலையும் இயற்கையான நீரியல் அமைப்புகளையும் ஒருங்கிணைப்பதில் உள்ளது.

சென்னையின் தனித்துவமான குணம்

சென்னையின் தனித்துவமான குணம் என்னவென்றால், அது நவீனத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது; ஆனால் தனது கடந்த காலத்தை முழுமையாக கைவிடுவதில்லை.

இன்று சென்னை தகவல் தொழில்நுட்பம், ஆட்டோமொபைல், உற்பத்தி, கல்வி, மருத்துவம், நிதி மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறைகளின் முக்கிய மையமாக உள்ளது.

அதே நேரத்தில் கோயில்கள், திருவிழாக்கள், பாரம்பரிய உணவு, உள்ளூர் சந்தைகள், குடும்ப மரபுகள் மற்றும் பழைய குடியிருப்புகளின் வாழ்க்கை முறைகளும் தொடர்கின்றன.

இந்த நவீனத்துவமும் பாரம்பரியமும் ஒன்றாக இருப்பது முரண்பாடு அல்ல.

அதுவே சென்னை.

சென்னை “இரண்டு அடிகள் முன்னே, ஒரு அடி பின்னே” நகரும் நகரம் என்று சொல்லலாம்.

அந்த ஒரு அடி பின்னோக்கி செல்வது பின்தங்குதல் அல்ல.

அது ஒரு சிந்தனை:

“நமது கடந்த காலத்திலிருந்து எதை எதிர்காலத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்?”

பாரம்பரியக் கட்டிடங்களைப் பாதுகாப்பது: பயன்படுத்தி உயிர்ப்பிப்போம்

சென்னையில் அரசுக்குச் சொந்தமான பல பாரம்பரிய கட்டிடங்களைப் பாதுகாப்பதில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஆனால் தனியாருக்குச் சொந்தமான பாரம்பரியக் கட்டிடங்கள் இன்னும் அதிக ஆபத்தில் உள்ளன.

அவற்றைப் பராமரிப்பதற்கான செலவு அதிகமாக இருப்பதால், உரிமையாளர்களுக்கு அவற்றைப் பாதுகாப்பதற்கான போதுமான பொருளாதார ஊக்கங்கள் கிடைக்கவில்லை.

இதற்கு ஒரு புதிய அணுகுமுறை தேவை.

பாரம்பரியக் கட்டிடங்களை அருங்காட்சியகங்களாக மட்டுமே மாற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை.

அவற்றை அலுவலகங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள், கலாச்சார மையங்கள், உணவகங்கள், நூலகங்கள் அல்லது சமூக மையங்களாகப் பயன்படுத்தலாம்.

இதுவே Adaptive Reuse – தகுந்த மறுபயன்பாடு.

ஒரு பாரம்பரியக் கட்டிடம் உயிருடன் இருக்க வேண்டுமெனில் அது தொடர்ந்து ஒரு பயனுள்ள செயல்பாட்டைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

பாரம்பரியத்தை உறையவைத்துப் பாதுகாப்பதைவிட, அதை வாழவைத்துப் பாதுகாப்பதே சிறந்தது.

அடுத்த சென்னையை உருவாக்குவது எப்படி?

சென்னையின் எதிர்காலத்தை வளர்ச்சி மற்றும் பாரம்பரியம் என்ற இரு எதிர்மறையான முனைகளாகப் பார்க்கக் கூடாது.

உண்மையான சவால்:

“வளர்ச்சியை மேற்கொள்ளும் போதும் நகரத்தின் நினைவுகளை எவ்வாறு பாதுகாப்பது?”

என்பதே.

1. கான்கிரீட்டுக்கு முன் நீருக்கு முன்னுரிமை

ஏரிகள், குளங்கள், நீர்நிலைகள், சதுப்பு நிலங்கள், வெள்ளப்பாதைகள் மற்றும் இயற்கை வடிகால் வழிகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.

2. பாரம்பரியத்தை பொருளாதார ரீதியாகப் பாதுகாக்க வேண்டும்

தனியார் பாரம்பரியக் கட்டிட உரிமையாளர்களுக்கு வரிச்சலுகைகள், நிதியுதவிகள், தொழில்நுட்ப ஆலோசனைகள் மற்றும் மறுபயன்பாட்டு வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

3. பல அடுக்குகளைக் கொண்ட சென்னையை கொண்டாட வேண்டும்

தமிழர் வரலாறு, மெட்ராஸின் காலனித்துவ வரலாறு, சமய நல்லிணக்கம், சமூகநீதி இயக்கங்கள், திராவிட அரசியல், சினிமா, வணிகம் மற்றும் நவீன தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி ஆகிய அனைத்தும் சென்னையின் அடையாளத்தின் பகுதிகளாகும்.

இவற்றில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து மற்றொன்றை நிராகரிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

மெட்ராஸ் – சென்னை: ஒரே நகரத்தின் பல அடுக்குகள்

சென்னையின் வரலாற்றை புரிந்துகொள்ள மிகவும் பொருத்தமான அணுகுமுறை:

“மெட்ராஸ் அல்லது சென்னை” அல்ல.

“மெட்ராஸும் சென்னையும்” என்பதாகும்.

மெட்ராஸ் ஒரு வரலாற்று அத்தியாயம்.

சென்னை அதன் தொடர்ச்சியான நவீன அத்தியாயம்.

அதற்கு முன்பிருந்த மயிலாப்பூர், திருவொற்றியூர், திருவல்லிக்கேணி, திருவான்மியூர் போன்ற பழமையான குடியிருப்புகள் இன்னும் ஆழமான அடுக்குகள்.

இவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரே நகரத்தின் தொடர்ச்சியான வரலாற்றை உருவாக்குகின்றன.

மாதரசன்பேட்டை → மெட்ராஸ் → சென்னை

என்பதை ஒரு நகரத்தின் வரலாற்று பரிணாமத்தின் அடையாளமாகப் பார்க்கலாம்.

பெயர்கள் மாறின.

ஆட்சிகள் மாறின.

பொருளாதாரம் மாறியது.

நகரம் விரிவடைந்தது.

ஆனால் அதன் அடிப்படை பண்பாட்டு நிலப்பரப்பு தொடர்ந்து வளர்ந்துகொண்டே இருந்தது.

முடிவுரை: கடந்த காலத்தை மறக்காமல் முன்னேறும் நகரம்

மெட்ராஸ் – மாதரசன்பேட்டை எனும் சென்னை என்பது பெயர் மாற்றத்தின் கதை அல்ல.

இது தொடர்ந்து தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்டாலும் தனது கடந்த காலத்தின் முக்கியமான பகுதிகளைத் தன்னுடன் எடுத்துச் செல்லும் ஒரு நகரத்தின் கதை.

பழமையான தமிழ்க் குடியிருப்புகளிலிருந்து கடல் வாணிபம் வரை, ஆங்கிலேய வணிகக் குடியிருப்பிலிருந்து நவீன பெருநகரம் வரை, சமூகநீதி இயக்கங்களிலிருந்து திராவிட அரசியல் வரை, சினிமாவிலிருந்து தகவல் தொழில்நுட்பம் வரை—சென்னை ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் புதிய முகத்தைப் பெற்றுள்ளது.

ஆனால் ஒவ்வொரு புதிய முகத்திற்குப் பின்னாலும் பழைய சென்னையின் நினைவுகள் தொடர்ந்து வாழ்கின்றன.

சென்னையின் எதிர்காலம் வளர்ச்சியைத் தடுக்கக் கூடாது.

அதே நேரத்தில் வளர்ச்சி அதன் நீர்நிலைகள், பாரம்பரியக் கட்டிடங்கள், பழைய குடியிருப்புகள், பண்பாட்டு மரபுகள் மற்றும் நகரத்தின் தனித்துவமான அடையாளத்தை அழிக்கவும் கூடாது.

மெட்ராஸ் சென்னையின் ஒரு பகுதி.

சென்னை மெட்ராஸின் தொடர்ச்சி.

இன்றைய சென்னை, நாளைய வரலாற்றின் அடுத்த அடுக்கு.

எனவே நாம் மெட்ராஸ் அல்லது சென்னை, பாரம்பரியம் அல்லது நவீனத்துவம், வளர்ச்சி அல்லது பாதுகாப்பு என்று ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியதில்லை.

அனைத்தையும் இணைத்துக் கொண்டு முன்னேற வேண்டும்.

ஏனெனில் சென்னையின் உண்மையான கதை கடந்த காலத்தை மறப்பது அல்ல.

கடந்த காலத்தின் சிறந்தவற்றை எதிர்காலத்திற்குக் கொண்டு செல்வதுதான்.

மெட்ராஸ் பெயரை மாற்றியிருக்கலாம்; ஆனால் தனது நினைவுகளை மாற்றவில்லை. அந்த நினைவுகளைச் சுமந்தபடியே முன்னேறிக்கொண்டிருப்பதே சென்னை.